Shkollat u mësojnë fëmijëve tabelat e shumëzimit, ligjet e fizikës dhe plot gjëra të tjera të dobishme. Sidoqoftë, të rriturit nuk flasin kurrë për gjëra që janë të rëndësishme për jetën e përditshme. Kjo është arsyeja pse ne zhgënjehemi pasi plakemi, sepse realiteti është larg nga faqet e teksteve shkollore, mirësia jo gjithmonë fiton mbi të keqen, bota drejtohet nga të pasurit, dhe besnikëria në një familje është një gjë e rrallë.
Ne kemi mbledhur disa të vërteta të ashpra të shumë prej nesh i kuptuam vetëm pasi kishin bërë një mori gabimesh.
Si rregull, pasuria dhe fuqia trashëgohen.
Çdo vit, revista Forbes bën një listë të njerëzve më të pasur dhe më të fuqishëm nga e gjithë bota. Si rregull, gjysma e miliarderëve nga kjo listë trashëguan pasurinë e tyre nga prindërit e tyre ose patën një martesë të suksesshme. Një tjetër 20% e njerëzve shumë të pasur vijnë nga familje të pasura dhe fisnike.
Për shembull, themeluesi i Amazon, Jeff Bezos, e filloi biznesin e tij me 300,000 dollarë që ai i huazoi nga njerku i tij. Bill Gates, themeluesi i Microsoft, vjen nga një familje e pasur bankierësh dhe politikanësh.
Ideja që të gjithë mund të bëhen të suksesshëm është thjesht një ëndërr e bukur. Sidoqoftë, na janë dhënë më shumë mundësi për t’u pasuruar me zhvillimin e internetit, falë iniciatorëve të ndryshëm. Sidoqoftë, fëmijët e prindërve të pasur janë në gjendje ta bëjnë këtë më lehtë dhe më shpejt.
Burrat dhe gratë e përceptojnë miqësinë ndryshe.
Sipas studimit, një burrë e percepton një shoqe femër si një të dashur të mundshme. Prandaj, ai merr të gjitha veprimet e tij miqësore, si rregullimin e një rafti ose ndihmën për të rregulluar një makinë, si një investim në një marrëdhënie intime që mund të ndodhë në të ardhmen.
Një grua e percepton këtë mik mashkull si një ndihmës dhe merr më shumë përfitime materiale nga miqësia. Ajo nuk e konsideron këtë burrë si një partner romantik. Kështu shfaqet “efekti i zonës së miqësisë”, ku një burrë shpreson për zhvillimin e një marrëdhënieje, ndërsa një grua e sheh atë si një shok.
Është më mirë të jesh një pesimist sesa një optimist.
Në vitet 1950, shkencëtarët nga Shtetet e Bashkuara u shfaqën me diçka të quajtur psikologji pozitive. Sipas parimeve të saj, ju duhet të perceptoni gjithçka rreth e rrotull përmes prizmit të një humor të mirë, të përballeni me vështirësitë me një buzëqeshje, dhe jo të urreni. Sidoqoftë, psikologët modernë besojnë se kjo qasje nuk do të sjellë ndonjë të mirë.
Vizualizimi i suksesit dhe optimizmi zvogëlon mundësinë e një rezultati të suksesshëm. Kur një person tashmë ka imagjinuar se gjithçka do të jetë në rregull, ata mund të heqin dorë, në jetën reale dhe të fillojnë të presin thjesht për një fund të lumtur.
Në të njëjtën kohë, njerëzit me një pamje pragmatike dhe madje edhe pak depresive për botën, kanë arritur më shumë sukses: pesimistët parashikojnë ngjarje të mundshme dhe të bëjnë një plan të detajuar në rast të një dështimi.
Prindërit e rinj ndjehen të dëshpëruar më shpesh sesa çiftet pa fëmijë.
Pasi kanë lindur fëmijën e tyre të parë, prindërit e rinj ndjehen të pakënaqur dhe të dëshpëruar 2 herë më shpesh sesa njerëzit që nuk kanë fëmijë. Nëse shtatzënia nuk ishte planifikuar, gjendja psikologjike e partnerëve bëhet edhe më e keqe.
Sidoqoftë, aq e çuditshme sa mund të tingëllojë, shanset e divorcit ulen. Me fjalë të tjera, pasi të keni fëmijë, nuk do të vuani vetëm, por së bashku me partnerin. Përkundër gjithë këtyre vështirësive, shumica e prindërve e konsiderojnë të paturin e një fëmije si lumturinë më të madhe në jetë.
Ju duhet të jeni egoist në marrëdhëniet tuaja herë pas here.
Partnerët duhet të bëjnë kompromis dhe emocionalisht të investojnë në marrëdhënie vazhdimisht. Sidoqoftë, nganjëherë secili partner duhet të mendojë vetëm për veten e tyre, përndryshe, vetëvlerësimi i tyre mund të bjerë.
Psikologët nuk rekomandojnë të jetoni sipas interesave të partnerit tuaj dhe të bëni siç thonë, që duhet të mblidheni me miqtë tuaj, të kaloni kohë vetëm dhe të kujdeseni për trupin tuaj. Në përgjithësi, nuk duhet të kujdeseni vetëm për të dhe të përqendroheni te partneri juaj, por duhet të bëni të njëjtën gjë edhe për veten tuaj. Mos harxhoni kohë duke provuar të fitoni miratimin dhe qëndrimin e mirë të partnerit tuaj, dhe do të jeni në gjendje të mbani vetëvlerësimin dhe nervat e forta.
Të qenit vegjetarianë, përdorimi i makinave elektrike dhe përpunimi i plastikës nuk ka të ngjarë të shpëtojnë planetin.
Që nga shpikja e plastikës, njerëzit kanë prodhuar 8 miliardë ton produkte nga ky material i dëmshëm, dhe vetëm 1/10-ta i tyre janë ricikluar. Plastika e ricikluar gjithashtu ndihmon shumë sepse rrobat, enët dhe këpucët e bëra nga PET i ricikluar ende dekompozohen dhe vazhdojnë të helmojnë Tokën.
Zgjedhja për t’u bërë vegjetarianë ishte menduar se do të ndihmonte në uljen e emetimit të dioksidit të karbonit. Sidoqoftë, përfundimisht rezultoi se më shumë ujë u shpenzua për ujitjen e bimëve, fushat u mbuluan me kimikate dhe pyjet u prenë për tokat bujqësore.
Makinat elektrike mund të dëmtojnë atmosferën, por ato janë të rrezikshme në mënyra të tjera – prodhimi i baterive litium nuk është miqësor me mjedisin. Për më tepër, nëse një Tesla merr zjarr, për shembull, shuarja e tij kërkon disa duzina ton ujë dhe reagentë të ndryshëm.
Shumica e iniciativave ekologjike janë fitimprurëse për këdo – kryesisht për njerëzit që shesin eko-mallra.
Ne kalojmë 8 orë në ditë duke punuar më kot.
Për disa njerëz duket se ka një lidhje të drejtpërdrejtë midis numrit të orëve të kaluara në punë dhe pagës së tyre. Sidoqoftë, kjo nuk është e vërtetë. E vetmja gjë që mund të merrni për shkak të punës së tepërt është një stres për punën dhe një avari.
Shkencëtarët kanë llogaritur se nga 8 orët e një dite pune standarde, ne jemi prodhues vetëm për 3-4 orë. Pjesa tjetër e kohës harxhohet për gjëra joefektive si kontrollimi i postës elektronike, ngrënia dhe biseda me kolegët. E gjitha sepse truri i njeriut ka kufij të përqendrimit: shkencëtarët thonë se ne nuk mund të qëndrojmë të përqendruar për më shumë se 2.5 orë në ditë.
Burrat tradhëtojnë më shpesh sesa gratë, por vetëm në një moshë të caktuar.
Besohet se burrat i tradhëtojnë më shpesh partneret e tyre dhe se besnikëria është një cilësi e rrallë mes tyre. Kjo është e vërtetë, por vetëm pjesërisht. Para moshës 30 vjeç, gratë tradhëtojnë ashtu si burrat – ato madje i gënjejnë partnerët e tyre më shpesh.
Sidoqoftë, burrat fillojnë të tradhëtojnë gjithnjë e më shumë me moshën dhe deri në 20% më shpesh. Shkalla më e lartë e shkeljes së kurorës është midis atyre që vështirë se do t’i merrnim në konsideratë – në 20% të familjeve ku bashkëshortët janë mbi 60 vjeç, tradhëtitë ndodhin më shpesh.
