Në orën 9:40 të mëngjesit të 11 gushtit 1934, grupi i parë i të burgosurve mbërriti në Alcatraz . Në total ata ishin 137 persona dhe ky burg shumë shpejt u bë më famëkeqi.Për dekada të tëra, ajo njihej si vendi i një prej burgjeve federale më të pafalshme në vend.
Por Ishulli Alcatraz i Gjirit të San Francisko ka një histori që shkon përtej asaj që njihet si komuna kriminale. Shikoni disa fakte në lidhje me origjinën e këtij burgu shumë të dëgjuar.
1. Alcatraz ishte një zonë ushtarake në vitet 1850 I përshkruar nga eksploratori Spanjoll Juan Manuel de Ayala në 1775, Ishulli Alcatraz është emri i Amerikanizuar i Isla de los Alcatraces (Ishulli i Pelikanëve). Pas përfundimit të Luftës Meksiko-Amerikane në 1848, California u bë pronë e Shteteve të Bashkuara. Në vitet 1850, ishulli u caktua nga forcat amerikane për një kështjellë ushtarake. E pajisur me më shumë se 100 topa, ajo monitoroi aktivitetin në Gjirin e San Franciskos për të shkatërruar pushtuesit e huaj, që kërkonin të merrnin arin në Kaliforni. (Më vonë, ajo u përdor për të dekurajuar konfederatat nga përpjekjet për të marrë kontrollin e San Francisko në Luftën Civile.) Kjo prani çoi në disa të burgosur federalë, të strehuar në vend, një parashikim ky për tu kthyer në një burg të përhershëm.
2. Të burgosurit nga Alcatraz u detyruan të ndërtojnë burgun e tyre. Kur përfundoi nevoja për monitorimin e armatosur të gjirit, Ushtria e Sh.B.A-së dekonstruktoi kështjellën, duke lënë të paprekur vetëm themelin e bodrumit. Nga viti 1909 deri më 1911, të burgosurit ushtarakë u vunë në punë duke ndërtuar një strukturë të re, që do të strehonte kazermat disiplinore për Bregun Perëndimor. (Ajo ndërtesë është ajo që qëndron sot.) Ushtria e transferoi pronësinë e ishullit në Departamentin e Drejtësisë në 1933, dhe që prej kësaj kohe Alcatraz u bë sinonim i më të keqes nga më të këqijat, strehimi i kriminelëve famëkeq si Al Capone dhe George “Machine Gun” Kelly.
3. Jeta në Alcatraz nuk ishte gjithmonë aq e keqe I njohur si “Shkëmbi”, Alcatraz zhvilloi një reputacion për ndarjen e pabarazive të Amerikës nga pjesa tjetër e popullsisë. Ndonjëherë, rregullat diktonin se të burgosurit nuk mund të flisnin as me njëri-tjetrin. Por kushtet brenda burgut nuk ishin aq të ashpra, sa filmat dhe televizioni më vonë do ta portretizonin. Të burgosurit shpesh kishin qelinë e tyre dhe disa madje kërkuan të transferoheshin atje sepse mundësia për telashe të dhunshme ishte e ulët. Arsyeja që disa nga kriminelët më famëkeq të epokës u dërguan atje, ishte zakonisht për shkak të rutinës së rreptë të objektit. Të burgosurit kishin pak liri ose privilegje: ushqim, strehim, veshje dhe kujdes mjekësor. Të burgosurit kishin ujë të ngrohtë për ta përdorur për banjë, megjithëse nuk ishte për arsye altruiste. Një teori thotë se nëse të burgosurit mësoheshin me ujë të ftohtë, kjo iu lehtësonte atyre mundësine për tu arratisur nga ujrat e ftohta të gjirit.
4. Shanset për tu arratisur nga Alcatraz ishin të pakta Shumë e dinë historinë e Frank Morris, John Anglin dhe Clarence Anglin, i cili u përpoq të shpëtonte nga ishulli i burgut në 1962 duke përdorur një trap të bërë nga mushamaja. Askush nuk e di nëse burrat e bënë atë, por shanset u grumbulluan kundër tyre. Nga 36 burrat që ikën në 29 vitet që ai ishte hapur (1934 deri 1963), 23 u kapën, 6 u vranë nga rojet dhe dy u mbytën. Pesë pjesët e tjera, përfshirë Morrisin dhe vëllezërit Anglin, u zhdukën.
5. Softball ishte një kalim kohe popullor. Megjithëse Alcatraz nuk do të ngatërrohej kurrë për një klub vendas, të burgosurit prapë se prapë kishin mundësi që të ndiqnin aktivtet fizike. Softball ishte koha më e popullarizuar, me të burgosurit që i shfrytëzonin këto momente për tu argëtuar. Ekipet e organizuara luajtën përballë njëra-tjetrës, por jo çdo lojë kaloi pa probleme. Ekipet ishin të integruar, dhe kjo herë pas here kishte tensione racore. Gjatë një loje të 20 majit 1956, tunduesit u ndezën dhe u therën me thikat e bëra, përpara se rojet të mund të ndërhynin për të ruajtur rendin.
6. Rojet e burgut të Alcatrazit jetuan në ishull me familjet e tyre. Jeta në Alcatraz nuk ishte e izoluar vetëm për të burgosurit. Rojet dhe punonjësit e tjerë të burgut jetuan në ishull në banesa të ndara që dikur ishin kazermat e Luftës Civile. Fëmijët e tyre peshkuan në gji dhe kaluan kohën në sallat sociale që kishin pishina dhe lojëra mes gjelbërimit. Familjarët shpesh bënin udhëtime me varka gjatë fundjavave për të blerë ushqime dhe sende të tjera. Ndërsa ishin të ndaluar të kishin kontakte me të burgosurit, disa prej tyre bënin spektatorin për të parë ardhjet e reja në burg.
7. Alcatraz u mbyll në vitin 1963 sepse ishte shumë i shtrenjtë për tu mbajtur Alcatraz nuk u mbyll në çështjet e të drejtave të njeriut ose sepse burgu ishte tepër i ashpër edhe për të keqen e shoqërisë. Ai u mbyll në vitin 1963 për shkak të vendndodhjes. Uji i kripës vazhdoi të gërryente strukturat, duke e bërë koston e mirëmbajtjes së ndërtesave të tepërt. Në baza ditore, Alcatraz kushtoi 10,10 dollarë për person të viteve 1950, tre herë më shumë sesa shumica e burgjeve të tjera federale. Ai gjithashtu kishte nevojë për ujëra të ëmbla të sjellë me varkë.
8. Alcatraz tani është një nga atraksionet më të njohura turistike të San Francisko Ishulli Alcatraz u shndërrua në një park dhe u bë pjesë e sistemit kombëtar të parkut amerikan në 1972. Nëse dëshironi një turne, mund të bëni rezervime paraprake dhe të rezervoni një traget. Pasi të jeni atje, një audio do t’ju orientojë nëpër terren, duke përfshirë edhe qelinë e Al Capones. Më shumë se 1.5 milion njerëz e vizitojnë çdo vit.
9. Alcatraz është pushtuar nga zogjtë 5000 zogj në nëntë specie të ndryshme jetojnë në këtë ishull./Tch
