Pranvera VATOCI
Në kohën kur në tryezën politike shkruhej ligji i Vetting-ut, pak kush besonte se një prokuror do të firmoste një urdhër arresti për një ministër, jo ministër dosido, por ministrin më të fuqishëm të qeverisë.
Prokurorë e gjykatës me emër në këtë vend kishin bërë gjithçka që të mos e merrnin në kurriz atë barrë. Por megjithëse kundër rrymës, Besim Hajdarmataj, krejt vetëm kundër një pushteti të tërë, mori lapsin dhe firmosi atë letër që për shqiptarët nuk mendoj as në ëndrrat më optimiste që të ndodhte.
Kryeprokurori i krimeve të rënda, Besim Hajdarmataj, firmosi arrestimin e Tahirit, një ndër njerëzit më të fuqishëm në Shqipëri. Megjithëse e gjithë qeveria ishte ngritur në këmbë për të mbrojtur “kampionin” e Rilindjes, prokurori Hajdarmataj bëri atë që pak kush e kishte menduar. Një zyrtar kaq i lartë i qeverisë, me pranga në duar.
Për institucionet ndërkombëtare, ky ishte një shembull i mirë se si duhet të ishte drejtësia në Shqipëri. Madje ambasadorë të rëndësishëm në Tiranë, dolën hapur në mbështetje të prokurorisë së Krimeve të Rënda, duke i dhënë të drejtë firmës së Hajdarmatajt.
Por, siç ndodh rëndom në këtë vend, për Besim Hajdamatajn krejt nga sa parashikohej, kishte filluar përballja më e egër me politikën.
Politika nuk ia fali dot arrestimin e Tahirit, jo se i dhimbsej ish-ministri, por sepse ai kishte lëshuar sinjalin e parë se për politikanët e korruptuar dhe të inkriminuar në këtë vend, nuk do të ishte më si më parë. Vetë prokurori i momentit e kishte kuptuar se për të nuk po hapej rruga e ngritjes, por honi i madh i humnerës ku do bënte çmos pushteti që ta hidhte.
E në fakt nuk vonoi shumë dhe shigjetat e helmatisura të politikës filluan të shënjestronin prokurorin e vetëm që guxoi të zbatonte ligjin (bashkë me dy kolegët e tij).
Si fillim largimi nga drejtimi i Prokurorisë së Krimeve të Rënda, më pas transferimi i paligjshëm në Pogradec për të hetuar peshqit e vegjël të liqenit. Atë të madhin që kërkonte me ngulm ambasada e SHBA ia kishin hequr nga grepi dhe e kishin hedhur prapë në det.
Periudha e purgatorit e mënjanoi Hajdamatajn nga rruga e garantuar e suksesit që kishte shtruar me punën e tij për drejtësinë e re. Por me bindjen e të drejtës së tij, ai e rivendosi nderin e tij të marrë peng nga politika dhe sot është padyshim një nga kandidatët më të mirë për SPAK.
Ai sot u përball sërish me pushtetin. U përball me Vettingun që sot mbetet arma e pushtetit që synon të ndërtojë drejtësinë e vet, jo drejtësinë e re siç ëndërruam dy vjet me parë.
Besim Hajdamataj doli krenar para komisionerëve të Vettingut pasi mbi supet e tij nuk rëndonte asgjë veç ligji. Asgjë tjetër. Besim Hajdarmataj rezultoi i pastër në të gjithë komponentët e verifikimit, gjë që e bën të sigurtë kualifikimin e tij si kandidat për SPAK.
Mos kalimi i vettingut prej tij do të ishte një surprizë e madhe. Një provë se ky proces nuk është ai që prodhon drejtësinë e re. Nëse Besim Hajdamataj nuk e lëshon atë sallë me vettingun në xhep ka vetëm një arsye: hakmarrje politike ose krahinore, duke qënë prokuror që në CV-në e tij shkruhet vendilindja: veri.
