Nga, Arian Peraj
Që në krye të rradhes po jua drejtoj atë që më mundon dhe për të cilën sot jam më i bindur se asnjëherë që duhet ta realizojmë:
NJË REAGIM TË ASHPËR DERI NË MOSBINDJE INTELEKTUALE DHE BOJKOT TË TË GJITHË FUNKSIONIMIT TË PROCESIT MËSIMOR SA MË SHPEJT NË DITËT NË VIJIM.
Për këtë tashmë jo vetëm që kemi tejkaluar durimin tonë, por po tolerojmë edhe dinjitetin tonë profesional dhe intelektual.
Nëse para 5 vitesh,nuk kishte asnjë reagim për lëvizjen e pakuptimtë dhe antiligjore të të gjithë strukturës drejtuese në piramiden arsimore, u justifikuam mes hipokrizisë se ç’na duhen ne drejtuesit, le t’i dalin zot vetes. Dhe frytin e kësaj maskarade revanshiste e pamë të gjithë ne në ditet,muajt e vitet ne vijim.
Nëse kur filluan të demtoheshin në mënyrë shpellare infrastruktura arsimore, kabinetet e informatikës, laboratorët e ndryshëm, e gjitha baza materiale e siguruar me aq përkushtim, por prapë thamë: epo pasuri e shtetit është, ne te jemi të pafjalë që t’na lënë rehat…
Nëse, që në vitin e parë dhe plot 6 vjet kjo Qeveri po na mohon edhe atë të drejtë që na takon me ligj në bazë të Kontratës Kolektive, pra shpërblimin e fundvitit, prapë ne vazhdojmë të strukemi nga frika se po na penalizojnë…
Nëse, rroga jone që para pak vitesh ishte ndër më të dëshiruarat, sot ka ngelur në vendnumëro , ne perseri nuk reagojmë edhe pse inflacioni ka marre një hov të paparë dhe asnjë mësues nuk përballon tashme as gjysmën e shpenzimeve të një muaji me rrogën që merr…
Na hoqën pagesat e udhëtimit, ne vazhdonim të qendronim urte.
Na hoqën lekët e korrigjimit të provimeve, ne përsëri vazhdojme të punojmë vullnetarisht, bilez duke shpenzuar edhe te ardhurat tona per transportin deri ne Tirane.
Ju hiqet paga kolegëve tanë me arsim të mesëm pedagogjik dhe profesional, ne vazhdojmë me logjiken,ç’na prishet ne…
Rregjistrat funksionalë u shndërruan në blloqe-eksperimentalë, ku edhe ndryshimet na imponohen në fund të tre muajve proces mësimor duke e kthyer punën e mësuesit në stres deri në neveri.
E sa e sa të tilla shkelje flagrante të dinjitetit tonë që në çdo cep te rruzullit do ishin bërë shkak për reagime të pamenaxhueshme.
Kolegë të dashur, para dy vitesh reaguam ashper për 400 koleget tanë që u rrezikohej vendi i punës dhe kjo e detyroi ministrinë dhe qeverinë të tërhiqej nga dëshira e tyre e etur për të flakur nga puna nje pjesë nga koleget tanë, pra:
perballe kemi ca shpirtligj që e njohin mire friken.
Bëhuni të vëmendshëm kolegë, mos pranoni edhe një hile të fundit, kontratat individuale të punës me drejtorët e shkollave, pasi në të kundërt do të firmosni pasigurinë tuaj për të ardhmen profesionale.Ju jeni pjesë e Kontrates Kolektive dhe në bazë të Kushtetutes së Republikes dhe Kodit të Punës në Republikën e Shqiperisë, e ardhmja juaj në profesion është e sigurtë.
Së fundmi, le të marrim shembull nga fëmijet dhe nxënësit tanë studentë dhe t’i perkrahim fuqishem ata dhe si ata të mbrojmë me forcë dinjitetin tonë.
Bëhuni gati, ditë të vështira na presin, ditë që kërkojnë reagimin tone dinjitoz dhe trimerinë qytetare.
