Nga Mevi Rafuna
“Mjerisht, andrra jonë për liri ishte zhgënjim e kurrgja tjetër. Liria as nuk kje e pastër, as nuk kje e drejtë, as nuk kje e shenjtë, siç e dishrojshim: liria nuk kje Liri!”
-At Zef Pllumi-
Derisa i rilexoja këta rreshta të shkruar nga i ndrituri At Zef Pullmi, më erdhi në mend parulla “Liria ka emër”.
At Zef Pullmi tha se te ne Liria erdhi pa liri…
Unë tani po mundohem t’i lidh disa rreshta se para madhështisë dhe vuajtjes së këtij njeriu nuk mund të krahasohem.
Liria jonë erdhi pa liri, sepse pa liri shpirtërore nuk mund të këtë liri fizike. Se shpirtat e shumicës pas luftës i pushtoi egoizimi, ekstremizimi e shumë veti negative të tjera që e rikthyen idenë dhe shtetin e Dardanisë në një provincë islamike- ku dëgjon turli marrëzie veç fjalës së urtë.
Dhe pyes veten ku mbeti ai popull, që u rikthye pas lufte, duke fjetur në tokë dhe në qiell të hapur dhe a mund të fajësohet një popull kur elita e tij eliminohet dhe vendin e saj e zanë matrapazët dhe rrugaqët e të gjitha klaneve, të cilët vetëm për një shtet përparimtar nuk punuan.
Nuk mund ta fajësoj popullin tim, nuk mund të gjuaj kripë në plagët e tij të hapura, në postraumën e luftës, se nuk ka popull në botë që duron ma shumë!
Dardania ime me kurorën e përgjakur, në sytë e saj të kuq nga barra e shekujve do të lulëzoj përsëri.
Nuk mund t’i lamë andrrat tona, rrugëve të baltosura nga padrejtësitë.
Nuk mund t’i themi rrugaqit, trim dhe të urtit, frikacak!
Nuk mund të shkojmë askund si një provincë pa vlera duke ulur në fron, ato dhe ata që veç njerëzi nuk kanë.
Unë besoj në urtësinë e popullit tim, në vlerat që na mbajtën të mbijetojmë nëpër shekuj e kohë të errëta!
Gjurmëve të dardanëve dhe madhështisë së tyre nëpër botë!
