Shpetim AXHAMI, kryetar i PLL
Vlerësimi i figurës dhe punës së mësuesit, ashtu si dhe duhet, ndikon drejtpërdrejt për një cilësi më të lartë në arsim.
Le të kthejmë dinjitetin e munguar mësuesit duke i vlerësuar si duhet ato, që brezat të edukohen dhe vendi të zhvillohet si duhet nëpërmjet dijeve të fituara nga një arsim cilësor.
Një numër i konsideruar i famijeve që sot largohen, e shkollat zbrazen, kënë si shkak dëshirën prindërore për arsimimin e fëmijëve të tyre në një shtet europian perendimor, aty ku ka arsim cilësor.
Në Shqipëri, përjashto Kohën e Zogut, shteti asnjëherë nuk e ka vletësuar si duhet figurën dhe punën e mësuesit duke e anashkaluar atë.
Pas viteve ‘90 shumë mësues profesionist braktisën profesionin e tyre për një ekonomi familjare më të mirë.
Studimet në degët e mësuesisë vazhduan të i ndiqnin nxënësit me mesatare të ulët e për rrjedhojë edhe niveli i mësimdhlnies ra, shteti sehir e arsimi braktisur.
Sot, me patjetër si domosdoshmëri akute, kërkohet që të ndërhyhet seriozisht në investim të gjithanshëm për të ndryshuar situatën aktuale në arsim duke nisur me vlerësimin e figurës dhe të punës së mësuesit!
VËRTET NUK JEMI NË JAPONI, POR DISA GJËRA E KEMI VETË NË DORË TË I BËJMË SI NË JAPONI!
Nuk ka ditë ( festë) të mësuesit…
Mësuesi e ka festë çdo ditë, sepse çdo ditë ai vlerësohet dhe ndaj Japona zhvillohet.
Brenda mundësive lexo më poshtë tregimin…
Një herë e pyeta kolegun tim japonez, mësuesin Yamamota: – Kur festohet dita e mësuesve në Japoni, si e festoni?
I habitur nga pyetja ime, ai u përgjigj:
Ne nuk kemi asnjë ditë mësuesi.
Pasi dëgjova përgjigjen e tij, nuk dija ta besoja apo jo.
Në mendjen time shkëlqeu mendimi: “Pse një vend ku ekonomia, shkenca dhe teknologjia zhvillohen, është kaq i pandershëm ndaj mësuesit, punës së tij?”.
***
Një ditë pas punës, Yamamota më ftoi ta vizitoja shtëpinë e tij. Meqenëse ai jetonte larg shkollës, e morëm metronë.
Në mbrëmje, në “orarin e pikut” dhe trenat e metrosë ishin të mbipopulluar.
Disi u shtrydha, qëndrova, duke kapur fort parmakët.
Papritur, një plak, i cili ishte ulur pranë meje, më dha vendin e tij. Duke mos kuptuar një qëndrim kaq respektues nga ana e të moshuarit, nuk munda ta pranoja propozimin e tij, por ai ishte këmbëngulës dhe më duhej të ulesha.
Pasi zbrita nga metroja, i kërkova Yamamotës të shpjegonte se çfarë kishte bërë plaku.
Yamamota buzëqeshi dhe tregoi distinktivin e mësuesit dhe tha: – Ky plak pa shenjën tuaj të mësuesit dhe në shenjë respekti ndaj statusit tuaj, hoqi dorë nga vendi i tij.
Meqenëse ishte hera ime e parë që vizitoja mësuesin Yamamota, ishte e papërshtatshme të shkoja duarbosh, kështu që vendosa të blej një dhuratë.
Unë ndava mendimet e mia me Yamamota, i cili më inkurajoi dhe më tha se ka një dyqan mësuesish përpara ku mund të blini mallra me çmime të zbritura.
Edhe një herë, nuk i përmbaja dot emocionet e mia.
– Përfitimet jepen vetëm për mësuesit? – pyeta unë.
Duke konfirmuar fjalët e mia, Yamamota tha: – Në Japoni, mësuesia është profesioni më i respektuar, personi më i respektuar. Sipërmarrësit japonezë janë shumë të lumtur kur mësuesit vijnë në dyqanet e tyre, ata e konsiderojnë një nder të madh për veten e tyre.
***
Gjatë qëndrimit tim në Japoni, pashë vazhdimisht se si japonezët i respektojnë jashtëzakonisht mësuesit. Ka vende të veçanta për ta në metro, dyqane të veçanta janë të hapura për ta, mësuesit nuk qëndrojnë në radhë për një biletë për çdo lloj transporti. Pse mësuesit japonezë të kenë nevojë për një festë të veçantë, kur çdo ditë e jetës së tyre është si një festë?
Mësues para emrit tënd përkulem… Rustam Bisenev
