Nga, Anxhela KOLA
Këto kohë po trajtohet gjerësisht në media problemi i kriminalitetit. Shumica e vëzhguesve e konsiderojnë këtë dukuri si pasojë e qeverisjes së keqe dhe mangësive institucionale.
Por në gjykimin tim, këto analiza, ndonëse evidentojnë shkaqe pjesore, mënjanojnë nivelin e gjerë të analizës duke anashkaluar rrënjët e dukurisë.
Me fjalë të tjera, kriminaliteti i lartë dhe pandëshkueshmëria nuk janë thjesht pasojë e paaftësisë së qeverisë aktuale, mbështetjes politike që gëzon krimi, apo mangësive institucionale të shtetit gjatë tranzicionit, por më tej.
Pa u zgjatur për analizën të këtij realiteti të hidhur, me pak fjalë disa veçori karakteristike të kriminalitetit aktual mund të nënvizojmë: Ne përjetojmë një kriminalitet të dhunshëm, tepër agresiv; përdorimi i armëve të zjarrit në shumë e shumë akte të vrasjeve, grabitjeve në agjensi financiare, lokale biznesi, ndaj personave të ndryshëm, ndaj qytetarëve në banesa deri edhe për një pension mujor.
Mbetet tepër shqetësues fenomeni i gjakmarrjes apo hakmarrjes, si mënyrë zgjedhje tradicionale e një shoqërie që nuk funksionon drejtësia dhe autoriteti i shtetit sa më i dobët të jetë autoriteti i ligjit, më tepër shtohen krimet, sidomos hakmarrja.
Duke qënë se familja shqiptare akoma mbijeton ne kushte te veshtira sociale e ekonomike, si brenda ashtu dhe jashtë vendit, atëherë është mëse normale të mos kesh siguri për të ardhmen.
Bazimi kryesisht në aftesitë e mundesitë e vetvetës rezultojnë në emancipim, por edhe në shkaterrimin e rrënjeve të thella nocionit të familjes.
