Ato gërma në dijeninë time kanë pasur rrezikshmëri shembje siç ka e gjithë godina. Ndoshta duhet të presim që të krijojë dëme në njerëz që të fillojmë të ndërgjegjësohemi.” – do të shpreheshit ju Zonja Ministre.
Ndërgjegjësimi fillon nga mendimi. Një bashkësi fjalësh nuk përbën detyrimisht një mendim Zonja Ministre. Le ta marrim për një çast, bashkësinë e fjalëve tuaja, si kriter i së vërtetës. Lindin pyetjet: -Pse gërmat e godinës u hoqën natën? -Pse drejtori i Teatrit Kombëtar e mohoi heqjen e gërmave?
-Pse Ministria e Kulturës nuk u shpreh për ngjarjen në fjalë të nesërmen? -Si ka mundësi që godina e Teatrit Kombëtar është në rrezik shembjeje dhe një bashkësi aktorësh vazhdojnë ende të bëjnë prova në këtë godinë? Zonja Ministre, akti i parë i ndërgjegjësimit ju takon juve.
Duhet të ndërgjegjësoheni për marrëdhënien e gjymtuar që keni me të vërtetën mbi godinën e Teatrit Kombëtar!
Post Scriptum- Dhe pasi të jeni ndërgjegjësuar, do të kuptoni se një bashkësi fjalësh nuk përbën detyrimisht një mendim.
