Nga Irena Progni, anëtare e Këshillit Kombëtar të PD-së
Foltorja, që unë dua, është ajo, që rrëzon sahat e më parë çetën e rilindjes dhe sjell shpresë për shqiptarët;
Foltorja, që unë dua, është ajo, që nuk lejon shqiptarët të braktisin vendin e tyre;
Foltorja, që unë dua, është ajo, që nuk lejon të radhitemi ndër vendet më të varfëra dhe me nivel korrupsioni më të lartë në rajon;
Foltorja, që unë dua është ajo, që u jep siguri dhe mirëqënie shqiptarëve;
Foltorja, që unë dua është foltorja, që nuk bën kurrë pakt, me asnjë lloj djalli;
Foltorja, që unë dua, është ajo, që ndërtohet mbi idealet, ndershmërinë, vlerat, dinjitetin, qëndrueshmërinë, besimin, respektin, vlerësimin, forcën dhe vizionin;
Foltorja, që unë dua, është ajo, që ka për shtroje fjalën e mbajtur, mirënjohjen, besnikërinë dhe jo zhgënjimet e stanjacionet moçalore;
Foltorja, që unë dua është foltorja e zgjidhjes, e alternativave, e garave të vërteta dhe e frymës të së nesërmes;
Foltorja, që unë i përkas dhe zgjedh është foltorja, që i bashkon demokratët rreth një ideali, atij të Dhjetorit ’90 “E duam Shqipërinë, si gjithë Europa”;
Foltorja, që unë dua, është foltorja, që dënon krimet e komunizmit, mban qëndrim dhe vepron mbi to;
Foltorja, që unë dua është foltorja e së djathtës së vërtetë, e besimit në Zot, në familje dhe në pronë;
Foltorja, që më frymëzon e më jep shpresë është foltorja, që mbledh demokratët e vêrtetë për të ndërtuar të djathtë të vërtetë, blu, që do zhvillimin, prosperitetin, drejtësinë, dinjitetin, atdheun dhe kombin.
Foltorja, që mbledh shqiptarët është Partia Demokratike, që u krijua me gjakun, sakrificat, mundin e shqiptarëve, që solli lirinë, lirinë e fjalës, lirinë e mendimit, lirinë e lëvizjes, lirinë e votës, integrimin në institucionet më prestigjoze euro – atlantike dhe për të cilën të gjithë duhet të ndjehemi krenarë, pa asnjë hezitim!
