Poezi nga Nikola K. Korçari
Ne tik,taket e sahatit atje veshtron
E mengjesin e brisht Ti pershkon
Rembimthi nisesh per diku large
Vetmia te shoqeron dhimbja plage
Ne hapat e ndjen lodhjen e kohes
Koha me oren stonon jasht modes
Ne sheshin e stacionit t’permalluar
Ndihet dashuria prej mallit mbuluar
Kalimthi flasin me heshtjen e tyre
Duken sikur kacaviren prej natyre
Te gjithe levizin nxitojn kush e di
T’qafosur e t mallengjyer n’ sakelldi
Mirupafshim qytet i endrave rinore
Te kapin trishtimet n’ ato emocione
Koha me ndjenjat perqafohen bashk…
Syt u njomen edhe loti kur s’tu ndal………
