Nga Elona CASLLI
Sot Kryeministri i vendit u ka uruar shqiptarëve një javë të mbarë me anë të një videoje. Teksti që shoqëron videon dhe urimin për shqiptarët është “ Dhe me Denisën e vogël që sot shkon në shkollë normalisht, ju uroj një javë të bukur”.
Teksa shikon përmbajtjen e videos e ke të vështirë të dallosh nëse ke të bësh me Evis Kushin, Ministren e Arsimit, Sportit dhe Rinisë, apo me Erion Veliajn, Kryetarin e Bashkisë.
Skenari është identik.
Një fëmijë do të vendoset përballë një kamere dhe do të lotojë. Kamera nuk ndizet nëse fëmija nuk fillon të lotojë. Pastaj fëmija do të tregojë në vetë të pare varfërinë e tij deri në detaje duke e shoqëruar rrëfimin me lot të dendur.
Pasi fëmija ta ketë mbaruar rrëfimin në skenë hyn Partia, për të dhënë mesazhin se vetëm Partia mundet t’i thajë lotët e fëmijës.
Kur Denisa pohoi se nuk kish shkuar në shkollë si fëmijët e tjerë se nuk kishte çantë shkolle, në skenë hyri Evis Kushi me një çantë. Në skenën e dytë shtohen personazhet. Tani në skenë nuk kemi veçse një fëmijë, një çantë dhe Partinë, por të rreshtuar para Partisë janë edhe familjarët e fëmijës, të cilët duhet të mbajnë kokën e ulur para Partisë dhe ta ngrenë atë veçse pasi Evis Kushi të ketë mbaruar fjalimin e saj duke të rikujtuar një copëp nga filmi i famshëm ” Lulëkuqe mbi mure.” ku thuhet fjalia e famshme: Përshëndete Bamirësen!
Skenari parashikon që familjarët të qëndrojnë të heshtur dhe me kokën e ulur derisa Evis Kushi, të ketë mbaruar ligjërimin e saj.
Gjatë ligjërimit Evis Kushi do t’u pohojë edhe një here familjarëve varfërinë e tyre dhe do të nënvizojë faktin se Partia ka sjellë një çantë dhe dy tablet për fëmijët. Libra nuk ka sjellë Partia, se familjarët e Denisës ndonëse në vështirësi të mëdha ekonomike ia kishin dale mbanë të blinin librat. Buxheti kish mbaruar tek blerja e çantës. Buxhetin shtesë e plotëson Partia.
Në fjalën e Evis Kushit hapësirën më të madhe e zënë arritjet e qeverisë në fushën e arsimit.
Pra, historia e Denisës dhe familjarëve të saj përdoret si medium për t’i kumtuar publikut të gjitha arritjet në arsim dhe mbi të gjitha gënjeshtrën e madhe të librave falas.
Evis Kushit i kujtojmë se librat nuk janë falas. Janë libra në përdorim.
Pasi Evis Kushi të ketë mbaruar fushatën skenari parashikon që Denisa, fëmija që mori dhuratë nga Partia, t’I thotë Evis Kushit – Kur të rritem dua të bëhem si ti.
Kur Evis Kushi i dëgjon këto fjalë, mallëngjehet dhe e përqafon fëmijën dhe me sy të përlotur i thotë- Me sytë e tu si dritë, patjetër që do të bëhesh si unë.
Tani familjarët e Denisës mund ta ngrenë kokën dhe të falenderojnë Partinë.
Evis Kushi duhet të mësojë se mëshira nuk është as dashuri dhe as përgjegjësi.
Evis Kushi duhet të mësojë se është as më pak e as më shumë veçse perverse të përdorësh fëmijët dhe njerëzit në vështirësi ekonomike për fushatë partie. Në botën e qytetëruar quhet “ porno me varfërinë”.
Nëse Evis Kushi do kish dashur ta ndihmonte me të vërtetë atë familje, duhet t’i kish punësuar prindërit e vajzës, në mënyrë që ai baba ose ajo nënë të mund t’ia blinin vetë çantën fëmijës së tyre.
Jeta është e shkurtër, por e përditshmja është e gjatë dhe ndaj është më e udhës të ndikosh në të përditshmen e një njeriu se veçse në një ditë nga jeta e tij.
Evis Kushi duhet të mësojë se nuk ka Ministre të Arsimit në botë, që përfshihet në një skemë të tillë propagande dhe poshtërimi.
Evis Kushi duhet të mësojë se para se të jetë deputete apo ministre, është grua dhe nënë.
Post Scriptum- Ministrja e Arsimit duhet të ketë në dorë Prokurën e Dijes. Evis Kushi aktualisht ka në dorë Prokurën e Turpit.
