Nga Elona CASLLI
Akti i denoncimit të një zyrtari të korruptuar mund të jetë i dobishëm në një vend, ku fjala drejtësi nuk është brenda fjalës parti.
Në çastin kur këto dy fjalë shkrihen me njëra- tjetrën, atëherë akti i denoncimit për një vjedhje apo për një krim është, veçse një e vërtetë e shkruar mbi akull.
Në këto kohë, nuk flitet më për një kryeministër të korruptuar, por për zhdukjen e mirëfilltë të demokracisë në vend.
Rama nuk është veçse kryeministri i skandaleve, por rrezikon të marrë statusin e një diktatori me të drejta të plota dhe ta ushtrojë diktatin e tij kurdo dhe kudo.
Përballë një Kryeministri që zotëron gjithçka dhe gjithkënd, akti i denoncimit është i vlefshëm, por jo medoemos i frytshëm për të parandaluar instalimin zyrtare të një diktature moderne në vend.
Denoncimi në letër duhet të tjetërsohet në nismë konkrete veprimi.
Nëse nuk kalohet në veprim konkret, denoncimi në letër do të jetë thjesht një ngjarje e zakonshme që tanimë nuk çudit asnjë shqiptar dhe nuk provokon asnjë ndryshim.
Post Scriptum- Hoxha mohoi të drejtën e fjalës. Rama e zhvlerësoi misionin e kësaj të drejte.
