Blerina LLALLA
Lermeni ne mes te shkretetires, eshte vendi im, sepse di ta gjej ujin, ja ndjej gurgullimen, melodine, aromen dhe freskin, e gjurmoj dhe me te etjen shuaj.
Lermeni ne mes te akullnajes, eshte vendi im sepse di ta gjej zjarrin, ia di ngjyren, ia njoh flaken, e kam nen hunde aromen e drureve tek digjen, dhe kercitjet melodioze teksa shkrumbohen, jam bije e Diellit.
Lermeni ne mes te Oqeanit, eshte vendi im, di ta gjej bregun teksa lodroj me dallget nen ritmin e valeve dhe melodine e adhuruar. I dua dhe baticat e zbaticat, sepse jam bije e Henes.
Lermeni ne mes te xhungles, di te kacavirrem, do ta gjej lendinen shlodhese. E degjoj zerin e natyres nen fershferimen e pemeve, nen kolonen zanore te korit te shpendeve dhe gjese se eger, jam bije e Saj.
Lermeni nen toke, eshte vendi im, do te di te mbij serish, do ushqehem nga burimi I paster, uji, zjarri, balta dhe mund te behem oksigjen, Jam bije e Tokes.
Lermeni ne mes te Drites, eshte vetendi im nuk do te verbohem, sepse jam dhe bije e Erresises-nates!
Lermeni ne mes te Erresires, eshte vendi im, nuk do te jetoj kurre e verber, di ta perndjek, gjej driten, nen ritmin e ngjyrave, Jam dhe bije e Saj.
Lermeni ne hapesire, eshte vendi im, di te mbeshtetem ne toke duke lodruar me eren, nen melodine e saj, jam dhe bije e ajrit.
Lermeni ne mes te njerezve, eshte vendi im, di te eci me ta, sepse di ti dua, edhe kur transformohen ne Bisha.
Jam bije e Universit- sepse ndjej Natyren kudo! Degjoj zerin e saj! Nuk genjen Kurre!…
historia vazhdon,,,
