Nga Redi Shehu
Ajo qe po ndodh me Partine Demokratike nuk eshte vecse dicka e mire ne kuptimin politik dhe ideologjik. Per tridhjete vjet PD i ka ngjare nje strehimoreje ku e majta dhe majtizmi zinin nje pjese te konsiderueshme te veprimit dhe artikulimit politik. Foltorja mori me vete gjithe mendesite e majta duke e cliruar pjesen tjeter te partise e cila i referohet te djathtes dhe institucionalizmit. Me pak fjale, shpresohet qe shtatzanise se PD-se me te majten, po i vjen fundi.
***
Ajo çka po ndodh me këtë formë të rigjallërimit të praktikave dhe figurave të regjimit komunist shqiptar, nuk është gjë tjetër veçse përpjekja për ta transformuar amnezinë në neurozë historike, pra harresën në deformim. Pse deformim? Sepse meremetimi i fasadës të së shkuarës komuniste ka pak ndryshim me meremetimin e fasadave të së tashmes, ku ngjyra dhe lustra përpiqen të verbojnë substancën e kalbur tonën. Po ashtu edhe fasada e re e së shkuarës që po ndërtohet tashmë në një kontekst të ri të një brezi që jeton në lirinë e fjalës, fesë dhe pronës, kërkon të verbojë substancën e kalbur dhe dekadente të asaj historie.
Kujtesa historike ka të bëjë direkt me identitetin e një populli, nga mënyra se si kjo kujtesë trajtohet, përcaktohet edhe mënyra se si e ruajmë apo e mirëmbajmë identitetin tonë. Për më tepër, vrasja e kujtesës, qëllimshëm ose jo, do të thotë edhe vrasje identitare.
Prandaj emulacioni dhe tipari i tij karakteristik, i qendërzuar me fotografinë e mitit, në portrete që trafikohen sa herë që intervale kohore e stimulojnë neurozën, bëhet për të ricikluar një identitet të ri lidhur me komunizmin, tashmë jo në epokën e tij, por në një epokë ku dinjiteti njerëzor, prona dhe religjioni, janë kolonat e shoqërive demokratike.
