a qëndrime, sjellje karakteristike që zbulojnë njerëz që nuk janë dashur si fëmijë. Angela Osvalt, Ph.D argumenton se “fëmijët, përveç ushqimit, veshjeve dhe strehimit, kanë nevojë për diçka tjetër. Mbështetja e tyre kryesore është afektive dhe psikologjike, sepse nëse nuk ndjehen të dashur ata do të tregojnë mangësi afektive si të rritur”.
Truri i fëmijës: vitet e fëmijërisë së hershme janë një periudhë e ndryshimit të shpejtë në trurin e fëmijëve.
Në këtë periudhë lidhjet komplekse të rrjetit janë formuar me ritme gjithnjë e më të shpejta. Formimi i neuroneve të trurit, një proces i njohur si myelination, përfundon në 80% nga mosha katër vjeçare. Me fjalë të tjera, truri i të ardhmes së të rriturve është pothuajse tërësisht i përfunduar.
Sipas shumë shkencëtarëve, nënndërgjegjja njerëzore dikton rreth 95 për qind të sjelljes sonë.
Kur bëhet ky “programim I nënndërgjegjeshëm”? Në thelb nga lindja deri në 6 vjet. Çfarë do të thotë kjo?
Peg Streep, një psikolog i Nju Jorkut, shpjegon marrëdhëniet midis fëmijërisë së hershme dhe jetës së të rriturve: “Ndërsa është e vërtetë që përvoja e fëmijërisë është e ndryshme nga fëmija tek fëmija … ende ka pasoja të mëdha dhe të dokumentuara që mund të bëhen mbi efektin e përvojave të jetuara nga secili fëmijë.
Ato janë esenciale për të kuptuar se si fëmijëria ka formuar personalitetin dhe sjelljen”.
Ne shohim 7 pasoja tipike që ndodhin kur një fëmijë nuk ka mbështetje të duhur psikologjike dhe emocionale.
1 – MUNGESA E BESIMIT
Zhvillimi i një ndjenje besimi në një nivel individual kërkon një mjedis të qëndrueshëm të jashtëm. Gjatë fëmijërisë, është thelbësore që njerëzit rreth fëmijës të jenë të balancuar dhe të transmetojnë besim.
2- INTELIGJENCA E ULËT EMOCIONALE
Fëmijët mësojnë të interpretojnë emocionet kryesisht nëpërmjet komunikimit të përbërë nga fjalë dhe gjeste. Që të dyja luajnë një rol vendimtar për të ndihmuar fëmijën të shprehë ndjenjat e tij, të menaxhojë frikën, të kuptojë emocionet negative dhe të zhvillojë elasticitetin. Pa mbështetjen e duhur të durimit dhe dëgjimit, fëmija mund të mos jetë në gjendje të zhvillojë një inteligjencë emocionale si i rritur.
3- MUNGESA E VETEVLERESIMIT
Për fat të keq, fëmijët që rriten në një mjedis të pakujdesshëm kurrë nuk zhvillojnë një ndjenjë të shëndetshme të vetëvlerësimit. Një fëmijë i padëshiruar pothuajse me siguri do të ndiejë një mungesë të vetëvlerësimit, e cila shpesh rezulton në një ndjenjë të pajustifikuar të dështimit.
4- MARREDHENIET TOKSIKE
Truri i njeriut mëson kryesisht nëpërmjet shoqërimit dhe njohjes së modelit. Ata që jetojnë në mjedise toksike, domethënë në mjediset me qetësi të prishur, do të priren që të rriten të kërkojnë të njëjtin model social dhe të marrëdhënieve.
5- SIGURIA E PËRHERSHME
Çdo ekspert i shëndetit mendor do të pajtohet që një mjedis pozitiv jashtë shtëpisë ndihmon, të paktën deri në një farë mase, të neutralizojë negativitetin që gjendet brenda shtëpisë. Por këtu lind pyetja spontane: nëse një fëmijë nuk gjen mbështetje dhe brenda shtëpisë së tij, si do t’i besojë dikujt jashtë saj?
6- DEPRESION DHE ANKTH
Jo çuditërisht, fëmijët e padëshiruar shpesh përballen me probleme të këtij lloji. Depresioni dhe ankthi janë dy problemet më të zakonshme të shëndetit mendor në botë. Dhe shanset e një të rrituri në zhvillim, rriten ndjeshëm kur ai ka një të kaluar me mungesë dashurie.
7 – SUPERNDJESHMERIA
Të gjithë e kemi dëgjuar fjalën “Mos i trego gjerat personale”. Por kjo është gjendje e atyre që janë rritur në një mjedis të ftohtë dhe të vështirë dhe si një i rritur ndonjëherë vuan çdo situatë ose episod në të cilin ndjeshmëria individuale testohet ashpër. Gjithkush ka mënyrën e vet për të treguar dashuri për fëmijët; por është duke treguar dashuri – pavarësisht nga metoda – themeli për pjesën tjetër të jetës së tyre.
