Nga Denada Dapellari
E lindur, e rritur dhe e arsimuar në Korçën e “mësonjëtores”, padyshim që mësuesia do të ishte profesioni im i adhuruar që ushqehej zellshëm me dëshirën për arsimim dhe edukim brezash. Pasioni im për mësimdhënie ka qenë përherë brenda meje një ngjizje marramendëse, që projektohej nga vullneti për t’i shërbyer vendit tim.
Me kalimin e viteve, e brumosur potencialisht nga mjedisi familjar por dhe nga ndikimi i mësuesve të mi të nderuar, zgjodha të arsimohesha për mësuesi, duke mënjanuar “degët e luksit”, siç perifrazohen sot profilet e ndryshme të trendit bashkëkohor, por për asnjë moment nuk u bëra pishman në preferencën time.
Letërsia më dha kënaqësinë e “kontakteve” me vepra dhe kolosë që përmes magjisë së fjalës kanë ndryshuar sjelljen njerëzore, romantizmi është drejtimi letrar që më ka mahnitur, por prapëseprapë isha e vetëdishme se përtej këtij vëzhgimi, realiteti është i vrazhdë dhe përballja me sfidat e jetës është një “kacafytje” e vazhdueshme.
Pas diplomimit në degën gjuhë-letërsi, entuziasshëm dhe me hovin e të sapodiplomuarës prisja të dilja para nxënësve, të cilët gjithnjë më kujtojnë veten time dhe do jenë fanari ndriçues i këtij udhëtimi të bukur.
Por… në Shqipërinë time, tuajën gjërat janë sajuar keqazi dhe është kurdisur një sistem aspak i denjë për vlerat e shoqërisë.
Peripeci të shumta që artikulohen me sensin logjik të zhvillimeve kuturu, ndërkohë që vendi ka nevojë emergjente për rishikim politikash, ecejake të pafundme që të atrofizojnë dëshirën e ushtrimit të profesionit të mësuesisë, i cili fatkeqësisht vuan presionin e madh të politikave të keqorientuara në kaosin tranzicional. Megjithë këto…prapë mësimdhënia është për mua dëshira polivalente në misionin humanizues të përcjelljes së dijes.
E bindur se arsimi i sotëm, por dhe i çdokohe ka sfidat dhe përgjegjësitë e tij, ndjehem e gatshme, që krahas njohurive akademike të përçoj vlerat edukativo-pedagogjike tek brezat e ndryshëm, si dhe duke i përgatitur për të qenë qytetarë të vlerave dhe principeve njerëzore dhe demokratike.
Mësimdhënia është pjalmi që do më ushqejë me dashurinë e pashtershme të humanizmit dhe pasionin për dijen e pafundme, të cilën dua t’jua përcjell brezave.
