Nga Lirim NEZHA
Pavarësisht rezervave,si çdo demokrat që ndihet vërtetë i tillë,nuk kam qënë asnjëherë kundër Lulzim Bashës,që nga momenti i zgjedhjes së tij për herë të parë në krye të PD-së e deri sot. Nëse ndonjëherë artikuloj pakënaqësitë e mia për performancën e Partisë Demokratike,këtë e bëj sepse këtë forcë politike e kam shoqëruar që nga lindja e saj dhe nuk e shoh dot në gjunjë.
E praktikisht,pas tetë viteve opozitë të vështirë,ndërsa po kontribuonim dhe prisnim rikthimin e saj në pushtet,befas gjendemi në pikën e nisjes dhe dëshpërimisht në gjunjë. E për t’i paraprirë komenteve optimiste që do më thonë se ne jemi në këmbë përballë të keqes që na rrëmbeu fitoren,edhe pse e besoj se Rama dhe sekti i tij janë në pushtet përmes deformimit të votës,në fund ka vetëm dy rezultate,njëri fitues e tjetri humbës,njëri në këmbë e tjetri në gjunjë pavarësisht hileve që duhet t’i provojmë dhe t’i ndëshkojmë.
Unë kuptoj mirë se formimi i një lideri nuk është proces i thjeshtë dhe i lehtë,pra tek Basha demokratët janë investuar për t’i dhënë përmasat e një lideri çka do të thotë se aktualisht nuk ka një figurë të dytë,ose më saktë do të duhet që të investohemi sërish shumë dhe gjatë për të patur një individ me përmasa të tilla.
Në këto kushte Basha nuk ka konkurrent edhe nëse dorëhiqet dhe rifutet në garë është pothuajse e sigurt që rizgjidhet,sepse,siç po thoshte një nga këta analistët e ekraneve; Bashën e mbajnë fort të gjithë ata që bien bashkë me të nëse Basha largohet. Se sa e vërtetë është kjo ngelet për diskutim,por edhe pa gjë nuk është.
Gjithsesi unë vazhdoj të jem me Partinë Demokratike pa kushte,por kam të drejtën time që tek lideri të kërkoj figurën frymëzuese dhe fituese,atë që i jep PD-së dimensionin qeverisës në gara elektorale. Ndaj ngelem skeptik sepse zhgënjimet e njëpasnjëshme të lodhin sado optimist qofsh.
Gjithsesi ngelem në pritje të produktit që do të japë mbledhja e kryesisë dhe Këshillit Kombëtar si dhe të aksionit politik që do të vijojë,i cili duhet të jetë domosdoshmërisht i ndryshëm nga ai që kemi parë gjer sot.
Fundja fati i PD-së nuk mund dhe nuk duhet të jetë i njëjtë me fatin e liderëve. Liderët janë të ndryshueshëm, PD është pasuri kombëtare dhe do të duhet të jetë një mekanizëm i fuqishëm,opozitar apo qeverisës qoftë.
