Me rastin e 14 shkurtit, “Ditës së të dashuarve”, ish-deputeti Eduart Ndocaj, përmes një postimi në facebook, ka shprehur gjithë dashurinë e tij të madhe për tre “vajzat” e tij, siç i quan ai.
“Dashuria, mund të jetë zgjidhja e fundme e të gjitha vështirësive“-shprehet “kaubojsi” në dedikimin e tij, duke shprehur kështu raportin special që ai ka me familjen dhe me vlerat e saj si institucion mjaft i rëndësishëm për të cilat ish-deputeti nuk kursehet asnjeherë të bëjë mesazhe dedikuese dhe me plot dashuri.
Ish-deputeti, përmes këtij mesazhi dedikuar bashkëshortes dhe dy vajzave të tij, shfaqet me një profil mjaft dashuror dhe tejet atëror, duke dëshmuar modelin e një prindi dhe bashkëshorti të përkushtuar.
ME 3 VAJZAT E MIA GEZUAR SHEN VALENTININ.
Dashuria mund të jetë zgjidhja e fundme e të gjitha vështirësive, problemeve dhe mundimeve të njeriut. Pra, si do t’ia bëjmë për të zbuluar se ç’është dashuria? Duke u mjaftuar me përkufizimin e saj? Kisha e ka përkufizuar në një mënyrë, shoqëria në një tjetër, e kësisoj ekziston një numër i madh devijimesh dhe interpretimesh të gabuara.
Të adhuruarët e dikujt, të fjeturët bashkë, shkëmbimi i emocioneve, miqësia – vallë, kjo është ajo që ne mendojmë se është dashuri? (…) Dashuria mund të ndahet në të shenjtë dhe në profane, në njerëzore dhe në hyjnore, apo ekziston vetëm dashuria? Dashuria i përket ndokujt, dhe jo shumë njerëzve? Nëse them, “Të dua”, mos vallë kjo e përjashton dashurinë e tjetrit? Dashuria është personale, apo jopersonale? Morale apo imorale? Është diçka intime, apo jo? Nëse e doni njerëzimin, a mund ta doni edhe të veçantën.
Dashuria është një ndjenjë? Është një emocion? Është kënaqësi? Është dëshirë? Të gjitha këto pyetje tregojnë – është apo s’është e vërtetë?- që ne kemi ide mbi dashurinë, një ide mbi atë që duhet e s’duhet të jetë; një model ose një kod të krijuar brenda kulturës në të cilën jetojmë. Kështu, për të thelluar çështjen se ç’është dashuria, pikësëpari do të na duhet të çlirohemi nga ndryshku i shekujve, t’i lëmë mënjanë të gjitha idealet dhe ideologjitë, mbi çka duhet e çka s’duhet të jetë. Të ndarët e çfarëdolloj gjëje, në atë që duhet të jetë e në atë që është, përbën mënyrën më gënjeshtare e të jetuarit.
