Sot, më 5 shtator, Shqipëria dhe e gjithë bota kremtojnë Ditën e Shenjtërimit të Nënë Terezës, një figurë globale e përkushtimit ndaj më të varfërve dhe të braktisurve.
Kisha Katolike Romake e shpalli Nënë Terezën shenjtore më 4 shtator 2016, ndërsa ajo përkujtohet çdo vit, një ditë më pas, 5 shtatori që shënon edhe ndarjen e saj nga jeta.
Më 5 shtator 2016, Nënë Tereza fituese e çmimit Nobel për Paqen, u shpall shenjtore nga papa Françesku duke njohur dy mrekullitë e saj, të shërimit të të sëmurëve pas vdekjes më 1997.
Papa Françesku e shkroi emrin e Shën Terezës së Kalkutës, murgeshës shqiptare të bamirësisë, në Kalendarin e Përgjithshëm Romak, i cili rregullon përkujtimet dhe kremtimet e vitit liturgjik.
Ati i Shenjtë mori parasysh kërkesat e dëshirat e shumë ipeshkvinjve, meshtarëve, rregulltarëve dhe besimtarëve, që e kremtojnë shenjten më 5 shtator, dita e vdekjes së saj më 1997. Kjo mbetet edhe dita e përkujtimit liturgjik fakultativ, vendosur nga Papa.
Murgesha ‘u lumturua’ në tetor të vitit 2003, nga Papa Gjon Pali II. Ai miratoi mrekullinë e parë pas vdekjes së saj. Një grua 30-vjeçare në Kalkuta tha se ajo u shërua nga një tumor në stomak pas lutjeve të Nënë Terezës. Një komitet i Vatikanit tha se nuk mund të gjente asnjë shpjegim shkencor për shërimin e saj dhe e shpalli atë një mrekulli.
Në ligjin “Për festat zyrtare” në Shqipëri u zëvendësua festa zyrtare e datës 19 shtator që është Dita e Lumturimit të Nënë Terezës, me datën 5 shtator, që është Dita e Shenjtërimit të saj.
Ndërsa në kalendarin e Kombeve të Bashkuara, 5 shtatori përkon me Ditën Ndërkombëtare të Bamirësisë, e shpallur si e tillë prej Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, në nder të Nënë Terezës.
Misionarja shqiptare që iu përkushtua ndihmës ndaj të varfërve, pati një ndikimi të fuqishëm mbi miliona besimtarë në gjithë botën. E lindur më 26 gusht 1910, në Shkup, Nënë Tereza filloi misionin e saj në Kalkutë në vitin 1929. Pasi u largua nga Motrat e Loretos, në vitin 1950, themeloi Kongregatën e Misionareve të Dashurisë, e cila sot ka mbi gjashtë mijë murgesha aktive në 130 vende të botës, duke filluar nga më të varfrit dhe më të pazhvilluarit.
Në vitin 1979, murgeshës shqiptare iu dha Çmimi Nobel për Paqen dhe ajo kërkoi që shuma t’u dhurohej të varfërve.
Nënë Tereza vizitoi edhe Shqipërinë pas rënies së komunizmit, duke hapur shtëpitë e motrave të saj, që i shërbejnë edhe sot popullit, por sidomos i mësojnë, me shembullin e tyre, dhembshurinë e mëshirën me të cilën duhet të kujdeset për nevojtarët.
Nënë Tereza u nda nga jeta më 5 shtator 1997, në moshën 87-vjeçare.
Nga Anjezë në Shën Tereza
Nënë Tereza lindi më 26 gusht 1910 në Shkup si Anjezë Gonxhe Bojaxhiu, në një familje shqiptare me origjinë nga Kosova. Në moshën 18-vjeçare, ajo iu përgjigj thirrjes së Zotit dhe iu bashkua urdhrave të Suoreve të Loreto, ku mori emrin e ri “Teresa”. Shërbeu në Kalkuta të Indisë, ku pa kushtet e tmerrshme të jetesës së të varfërve dhe ku nisi misioni i saj.
Në vitin 1950, ajo krijoi Konregacionin e Misionareve të Bamirësis (urdhër religjioz katolik), duke përkushtuar gjithë jetën e saj për të ndihmuar të varfërit. Veshja e saj e njohur, sari i bardhë me shirita blu, simbolizon shërbimin ndaj të pafuqishmëve dhe të margjinalizuarve.
