Editorial nga Sokol Gjoni
Në Shqipëri po merr formë një realitet i frikshëm politik që ngjan me një regjim personalist: një “Ramaduro”, ku urdhri i kryeministrit Edi Rama është më shumë se ligj, dhe bindja e verbër ndaj tij është më e rëndësishme se çdo normë kushtetuese apo institucionale.
Shembulli i fundit është një kambanë e rëndë alarmi për çdo qytetar që beson ende në demokraci: urdhri i Ramës për largimin e drejtorëve dhe administratorëve të bashkive, i ndjekur menjëherë nga dorëheqje masive e zellshme. Këto akte nuk janë thjesht vendimmarrje politike – ato janë shfaqje e një frike të instaluar dhe një përuljeje të padenjë për një shtet demokratik.
Çfarë vlere ka më ndarja e pushteteve kur pushteti lokal bie në gjunjë para një urdhri verbal të një lideri partiak? Ku mbetet autonomia e pushtetit vendor? Për çfarë shërbejnë institucionet e zgjedhura nga populli kur një njeri i vetëm komandon dhe ekzekuton me lehtësi zëvendësime si në një lojë shahu?
Demokracia nuk është thjesht votë, por fryma e ndarjes së pushteteve, e pavarësisë institucionale dhe e llogaridhënies. Ajo që po ndodh sot është përkundrazi: një përqendrim i frikshëm i pushtetit në një dorë të vetme, që i jep vetes të drejtën të emërojë, të shkarkojë dhe të komandojë në çdo nivel.
Në këtë vend ku drejtësia është ende e brishtë dhe media shpesh e trembur, kur edhe institucionet vendore në heshtje i nënshtrohen urdhrit të partisë, nuk jemi më në rrugën e Europës, por në kthesën e rrezikshme të një autokracie moderne.
“Ramaduroja” që po formohet është një kërcënim i hapur për demokracinë dhe për qytetarin që kërkon të jetojë në një shtet me dinjitet institucional. Shqipëria meriton më shumë se kaq. Shqipëria meriton të jetë Republikë, jo pronë e askujt.
