Nga, Agron PREBIBAJ
Secila familje, fshat apo krahinë ka historinë e vet me kulturë, tradita e zakone, me dhimbje e gëzime, e mbushur me krenari e qëndresë por edhe humbjet janë të natyrëshme.
Personazhi im i sotëm vjen nga fisi Progni, pinjolli një gjeneze të paster shqiptare, i cili pasuron thesarin e këtij fisi si një dinasti jo vetëm Nikaj – Mërturase, por edhe të trevave të veriut.
Me zotin Sokol Ndue Progni u takova për herë të parë para një muaj në Shkoder në cermoninë homazh të organizuar nga familja Progni e nga miqtë e tyre.
Në kafenë time vetëm me disa të Prognaj, sinqerisht u ndjeva si mes vllezërish, pasi folëm hapur e pa dorashka për disa momente të veçanta të krahinës tonë të dashur.
Pasi u njohem me Sokolin, mesova se jetonte familjarisht në Itali dhe një biznesmen i suksesëshem, por befasia ime erdhi kur ky personalitet me ndjeshmeri kishte kthyer kokën pas për nga vëndlindja me plot investime të mrekullueshme duke e shëndrruar Salcën në qytezë; investime në infrastrukturë për fshatin, ndertimin e kullës së vet me kulturën alpino – antike përendimore e deri në vepra arti me skulpturat hyjënore të besimit katolik, ndërsa kujdesi për natyrën një dashuri përsonale e veçantë.
Në fakt secili gazetar apo studjues në Salcë befasohet por te Prognajt gjen thesarin e gjithçkaje hyjënore, historike e kulturore.
Fisi Progni, qytetaria e krenaria Nikaj-Mërturase, me plotë përsonalite të të gjitha fushave, e në të gjitha etapat historike.
Do përpiqen së shpejti të shkoj e të izolohem ca ditë në Salcën tonë të dashur, me qellim për të maksimalizuar zbardhjen e këtij thesari historiko – kulturor!
