Ne, të gjithë shqetësohemi se çfarë do të bëhet një fëmijë nesër, por harrojmë se ai fëmijë është dikush sot dhe se veset më të mëdha fitohen në fëmijëri e më pas mbarten rëndomtë të pandreqshme në gjithë jetën dhe në mënyrë të gabuar u edukohen pasardhësve. Sot, në një kohë kur kemi mundësi të dimë më shumë, dimë më pak. Sot kur kemi mundësi të jemi më të edukuar jemi më të çedukuar.
Sot kur mundësinë për të pasuruar fjalorin e përditshmërisë e kemi të shumëfishuar, realisht si farë e keqe, që nuk e di se kur do të shuhet, është fjalori i fëmijëve dhe të rinjve. Jo i varfër, por i ndyrë. E ky është një ves që brenda ditës infekton disa të tjerë e kështu rrjetëzohet e shumëfishohet kjo farë e keqe.
Kudo dhe kurdo, veshët kanë fatin e keq të dëgjojnë fjalët nga më të ndyrat, nga më fyeset. Një gjuhë urrejtje të ndjek kudo, që nis nga këndi i lojrave, oborret e shkollave, parqet, kudo në botën reale dhe virtuale. Në gjithë këtë vorbull të krijuar më e keqja është se je askush për të reaguar, sepse prindërit që “mirëedukojnë” fëmijët e tyre para situatave heshtin e bëjnë sehir dhe madje nuk kursejnë a ndonjë lavd kur dëgjojnë se fjalori i fëmijës qenka pasuruar nga një “fjalë e re”, ku në kohën e tyre as që ua dinin kuptimin dhe kështu ishte më e mira, mbase.
Prindërit, thuajse në të gjitha rastet kur fëmija i tyre shtyn apo përplas një moshatar të tyre në kënd të lojrave, nuk e kritikojnë e për ta bërë ta reflektojë se lotët e dikujt nuk mund të jenë buzeqeshje për dikë. Kur flitet aq shumë për barazi apo gjithëpërfshirje. Pas familjes rol shumë të rëndësishëm luan shkolla, por është më e vështirë të ripunohet një brum që ka marrë formë sesa një brum prej fillimi.
Ky zhvillimi teknologjik aq sa po na zhvillon edhe po na fundos, përdorimi pa kriter i internetit dhe pamundësia prindërore për të ushtruar një lloj kontrolli e bën më të dëmshme fëmijërinë e brezit modern, ku në fakt do të jenë drejtuesit e së nesërmes. E kështuqë kemi nevojë për një përditësim mentaliteti të perceptimit të jetës e botës teknologjike, duhet të flasim me mirësjellje, sepse prej artit të komunikimit nis gjithçka.