Nga Beso BASHLLARI
Sot, duke menduar për atë mundim të madh që ti po heq në tërë viset rrotull Shqipërisë për të gjetur gjurmë shqiptare, e dini se cfarë dua tju them? Së pari të përgëzoj për atë punë aq të madhe që ke bërë dhe po bën! Dhe këtë e kam shumë të sinqertë. Dhe nuk po zgjatem shumë për këtë pjesë sepse ke dashurinë dhe respektin e të gjithë shqiptarëve.
Së dyti, dua tju them se, imagjinoj pas 100 apo 200 vjetësh, një Marin Mema tjetër duke kërkuar gjurmë shqiptare. Po ku do të thoni juve i dashur Marin? Ai Marini tjetër, i shkreti, them i shkreti sepse ai do të heqë të zitë e ullirit të gjejë gjurmë shqiptare mu në zemër të shqiptarisë, në Tiranë! Ai Marini tjetër, do lodhet aq shumë për të gjetur një gjurmë shqiptare në Tiranë sepse ngado të vërtitet, do të gjejë kisha greke dhe xhamia turke!
Ai Marini tjetër, do këputet duke kërkuar ndonjë gjurmë shqiptare sepse me sa po shihet, edhe kalasë së Tiranës po i vjen rradha. Sahatit i mbaroi sahati se vetëm në dy anë po duket që sikur të ndodhë, dhe do ndodhë të prishet Xhamia e Et’hem Beut, të dy ne, do na mbetet të shohim noc rrokun shqiptar bile edhe të gjatë!
I dashur Marin! Çfarë tjetër mund të kërkojë dhe të gjejë ai Marini tjetër kur kanë rënë dhe vazhdojnë të bien të gjitha trashëgimitë kulturore? Ti e di më mirë se unë dhe kam përshtypjen që ti di edhe numrin e saktë të trashëgimisë kulturore që ka ikur ne të s’ëmës! Ra edhe teatri i cili të mbushte edhe synë por që ra për ata që duan të mbushin xhepat!
Ti i dashur Marin, ndjesë për pyetjen, a të dhëmbi ndopak? Po sikur të të thonë se cdo ti nëpër vise të tjera për gjurmë shqiptare kur ju ato gjurmë po i humbni në viset ku banoni? Si do ndjehesh? Unë e di që Marinë të tjerë do lindin por do rropaten nëpër Tiranë, Gjirokastër e gjetkë duke kërkuar gjurmë shqiptare por do ta kenë vështirë.
Do ta kenë të vështirë për mos thënë të pamundur të gjejnë një gjurmë nga e kaluara! Kaq kam për këtë herë Marin i dashur. Ti je i ri dhe shumë gjëra i di më mirë se unë sepse edhe ke shëtitur mjaft kurse unë vetem dy herë kam qënë deri në Greqi por fanatizmi I tyre për trashëgiminë kulturore është për tu patur zili.
