Sot ishte një ditë e gjatë,e zymtë dhe e trishtë për demokracinë. Sot nuk u shemb vetëm Teatri Kombëtarë por u minua demokracia.
Më duhet ta nis me një ndjesë që sot nuk isha aty kur ndodhi e gjitha kjo e duke mos qënë vetë aty kjo më heq të drejten të gjykoj të gjithë ata që ishin aty,se bënë apo nuk bënë gjënë e duhur,u dorëzuan shpejt apo rezistuan gjatë.
Teksa shihja ato pamje sot se si pa gdhirë policia e krimit u fut e armatosur e me nje vrull të madh për të nxjerrë jashtë artistët dhe qytetarët mu kujtuan ato filmat komunistë ku sigurimi I shtetit u shkonte pa gdhirë “armiqve të popullit” për ti arrestuar.
Ishte e tmerrshme të shihej sesi tërhiqeshin zvarrë qytetarët,sesi policia trajtonte si kriminelë artistët ku I shpërndante me dhunë shnjerzore zonjat e kur godiste mizorisht gazetarët. Ishin pamje që tregonin qartë se tashmë në këtë vend ishte instaluar diktatura.
Cështja nuk është teatri njerëz,jo aspak,cështja e vërtetë është trualli “I artë” ku ndodhet ai teatër.
Edhe unë jam për teatër të ri por pa prishur ekzistuesin,do kishte kushtuar shume herë më lirë nga ana financiare një rikonstruksion I atij ekzistuesi dhe shumë shumë herë më etike dhe dashamirse nga ana historike.
Që para dy viteve kur u ri-hap kjo si cështje diskutimi në një shkrim që kam shkruar e parashikoja që do të ndodhte kjo,e dija që babëzia e dy njerëzve pa moral do arrinte ta rrëzonte përtokë atë monument kulture e bashkë me të edhe demokracinë e brishtë të këtyre 30 viteve.
Vazhdoj të shpresoj fort që qytetarët të ngrihen të gjithë bashkë e mos ta lejojnë ta përfundoje me sukses këtë plan I marri dhe të marrosurit pas tij ,uroj shumë që aty mos të ngrihen kulla të shëmtuara që nuk do dëshmojnë zhvillim sic thotë Veliaj por do jetë aty si shembulli I një babëzie të sëmurë për të zhvatur e vjedhur gjithcka.
I turpshëm ishte dhe reagimi I ndërkombëtareve të akredituar në Shqipëri që sot pas një heshtjeje dy vjecare e kuptuan se aty u bë një masakër kulturore, sot u pa fytyra e vërtetë e një shteti të marrë fund moralisht , por a ka vlerë ai reagim pas rrëzimit antikushtetues dhe antiligjor të një monumenti kulture a ka vlerë gjithë ajo propagandë për shtet ligjor ku I madh e I vogël pa sesi dhunoheshin qytetaët,unë them JO.
Gjithë këtë reagim sot e shoh më shumë si një larje duarsh dhe hedhje hiri për të mbuluar atë të maces.
Jo më kot e la për sot këtë skenë,gjithcka ishte e planifikuar me detaje në strofullen e krimit që në Tiranen e zbrasur nga “pandemia” Edi Rama të mbushte xhepat e oligarkëve.
Sot fatkeqësisht dështuam të gjithë,pasi të gjithë u bëmë spektatorë të një shfaqjeje të turpshme që u luajt.
Tashmë nuk duhen më fjalë por vepra,tashmë Presidenti I Republikes duhet të mbaj fjalën e dhënë me 2 Mars për një Beslidhje të re,duhet ta shpallë atë parlament ilegjitim,ta shpërndajë një orë e parë ndërkohë që opozita duhet të jetë më serioze dhe më e qartë në qëndrimet e saj,kjo kauzë nuk duhet të venitet rrugës por duhet të qohet deri në fund me cdo cmim e cdo kosto.
Kur diktatura është fakt REVOLUCIONI është një e drejtë…
Të gjithë bashkë o SOT o KURRË!
