Po si jemi katandisur kaq keq ne, sistem i kalbur, i korruptuar, pa memorie e pa respekt për veten , askënd e asgjë?! Pa mend, pa shpirt, pa ndërgjegje, e sigurisht pa ëndrra më a shpresa. Pa forcë! Forcë krejt legjitime për ta ngritur në këmbë një vend që sa vjen e boshatiset, një vend i gjithi sa një lagje e qytetit ku unë jetoj. Si duroni xhanëm?!
Vendi per te cilin duhet te na bente krenar , qe te punonte e mendonte per ne eshte kthyer ne nje arene ku idjotat konkurojne me njeri tjetrin . Gjysma te ardhur nga bota e krimit , e gjysma nga neglizhenca e kryetareve te partise sot na drejtojne Ne . Edhe pse popullsi e qyteteruar , punetore e europ dashes mbetem prape jashte saj . Po si jemi bere keshtu ne ?? Vrasim vllain per nje vije uji , gruan per nje fjale goje , shokun per nje vend parkimi , mbajme meri me miqte tane kur na prekin interesat e vogla , e per keta qe na mashtrojne , na rrjepin lekuren na poshterojne bejme budallen ???
Na dalin e flasim për biçikleta portokalli, ulje të papunësisë e rritje të ekonomisë, në një vend i cili do të lypë integrim duke ardhur ne pushtet me vota te krimit e tash me keq vetem me nje parti ..ka votime po jo zgjedhje ! Si është e mundur?!
Po kaq makabër të jemi? Nje shtet që do të vendosë taksë edhe për një rrugë të gjerë, të ashtuquajtur autostradë, që lidh Tiranën me Durrësin në një distancë prej fare pak minutassh. Me hapesira liqene e dete ku jane mare peng nga kriminele e i kane kthyer ne plazhe private . Me drejtora partiake qe bejne terror per pjesmarje ne votime , e ku urdherojne masa eksrmtreme po nuk u paraqit familja. Po pse u beme keshtu Ne ???
Gjithsesi, frikacakë kemi qenë, e të tillë do jemi gjithmonë. Duroni, mbani, përditë, skandale pas skandalesh, të formave e përmbajtjeve nga më të ndryshmet, rrallë të dëgjuara në sisteme e kohë shumë herë më të vështira se sot. E ndërsa sot bota shpik robotë e makina me vetëdrejtim, ne jemi bërë gazi i botës, e në turp jemi kthyer, turp qe e hamë me bukë çdo ditë.
Nga Eni Kolaj
