Nga Elsa SULA
Nevoja për ndërhyrje emergjente në arsim është tani.
Brezat që nuk e duan librin kanë zënë “detyrimisht dhe gabimisht” bankat e shkollave, e kjo detyrimisht vjen sa për të thënë se janë në shkollë fizikisht, kaq.
Shkollat janë kthyer në pasarela të modës, e konkurenca e fortë nuk është ajo se kush do të zërë vendin e parë në olimpiadë, por kush ka atletet më të bukura e rrobat më të shtrenjta, sepse fatkeqësisht tanimë kushton më shumë dukja sesa mendja.
Ky është fakt, ashtu siç është fakt, se teknologjia e mediat sociale po çedukojnë të rinjtë e përpara kësaj lufte qëndrojnë mësuesit, atyre që u hodhët mbi supe lloj-lloj përgjegjësish edhe përtej profesionale, por kujtoni se të qenurit mësues në ditët e sotme është sprovë, sprovë me letrat e shfaqjet për fasada, sprovë me nxënësit e pa interesuar për mësimnxënien, sprovë me prindërit pak bashkëpunues, sprovë me nivelin e ulët të të nxënit dhe në sprovë të përjetshme se për të gjithë anët e errëta të të një sistemi arsimor të lodhur e paska fajin mësuesi.
Mësuesit janë edukatorë, janë artistë, sepse mësimdhënia është art edhe pasion.
E faji i vetëm i edukatorëve është se pranojmë në heshtje të punojmë me standarte të ulta, herë-herë edhe të papranueshme për sistemin demokratik që po ëndërrojmë.
Ka ardhur koha të veprojmë, e veprimi u takon veç guximtarëve, për t’i treguar e mësuar kujtdo se ky nuk është edukim.
Edukimi i drejtë fillon duke i dhënë kujtdo atë për të cilën ka punuar dhe e fiton me mund e meritë.
Edukimi nuk është një dyzet e pesë minutësh, disa numra prej nga katër deri në dhjetë të hedhur mbi dokumenta, nuk është edukim të mësohet kopja e vjedhja para dijes, dija nuk shitet, nuk blihet, fitohet!
Edukimi është procesi i të nxënit gjatë gjithë jetës, por sot ka marrë tjetër formë e përmbajtje, vlerat e vyrtetet janë të edukuara keq.
Të gjitha këto na çojnë drejt analfabetzmit të frikshëm, një pllakosje e frikshme e trurit në ekranet e telefonave, në ato ekrane kaq të vogla kufizohet imagjinata, shprehitë dhe leksiku bëhen më të varfra, sepse librat janë sendet më të pavlera në këtë sistem edukimi dhe arsimimi të cilit i përkas edhe unë. Zhytyr që shumë vite më parë, edukuar me dëshirën për të nxënë dhe me dëshirën për të qenë pjesë e sistemeve arsimore, por kurrë ëndërruar një kohë të tillë.
Është koha për reformën më edukuese dhe arsimdashëse, edukimi me vlera të demokracisë, virtyteve dhe përmes librit që ka patur vlerën e paçmur dje, ka sot dhe do të ketë gjithmonë.
