Nga Elona Caslli
Fjala është mjeti përmes të cilit i japim zë mendimit. Ajo çka themi mbart pashmangshmërisht përmbajtjen e asaj çka jemi.
Nuk mund të ketë një divorc midis një individi dhe fjalës së tij.
Individi është fjala dhe veprimi i tij.
Mbledhja e djeshme e komisionit parlamentar, do të na përballte as më pak e as më shumë, veçse me një shfaqje banale të disa gaztorëve depresivë që përfaqësojnë vendimmarrjen në këtë vend.
Në këtë shfaqje të zhveshur nga çdo shprehi institucionale, do të përballeshim me një fjalor vulgar dhe me kërkesa nga më të çoroditurat.
Gjuhëlëshuara e Rilindjes, deputetja Ermonela Felaj përmes një regjistri gjuhësor aspak të përshtatshëm për një qëndrim institucional, do t’i kërkonte deputetes Elona Gjebrea, që kjo e fundit të shfaqte shalën dhe në ligjëratë të drejtë kërkesa do të formulohej- Lona, na e nxirr içik shalën!
Kërkesa e shalës është shembulli më i mirë për të kuptuar seriozitetin dhe përgjegjësinë, me të cilën qeveris Rilindja.
Në një vend normal, deputetja Felaj do të pezullohej nga detyra që ka, për mungesë të theksuar etike dhe serioziteti në kryerjen e detyrës, për të mos thënë që në një vend normal gojëlëshuara Felaj, nuk do ta merrte kurre atë detyrë.
Lëshimi i gojës është karakteristikë e pangatërrueshme e Rilindjes. Mungesa e etikës në qëndrim apo në veprim është normë në këtë qeveri.
Çdo institucion merr ose e humb dinjitetin nga titullari i tij. Pothuajse çdo institucion në këtë vend ka humbur dinjitetin dhe funksionin e tij.
Kryeministria është tjetërsuar në një ‘call center’ ku i pari i vendit telefonon shqiptarët, duke u paraqitur ofertat e ndryshme të qeverisë.
Bashkia është kthyer në një depo qesesh, ku kryetari merr 2 qese dhe 20 kameranë dhe shkon të poshtërojë njerëzit në nevojë.
Ministritë janë shtojca që përsërisin dhimbshëm shembullin e kryeministrisë.
Institucionet kanë rënë dhe bashkë me to ka rënë dhe shteti.
Post Scriptum- Shfaqja e shalës është filozofia qeverisëse e Rilindjes.
