Mati ka ditur në shekujt te japë leksione të mëdha historiko –politike.Mati, djepi i Arbit apo dielli shqiptar sic e ka cilësuar dikush sa i perket gjenezës historike e gjeografike.
Mati Kastriotëve i Shën Trinise,i Budit, Mati i Zogut e te tjera figurave të shquara me përmasa që i kapërcyen kufinjt e njohjes komëtare.
-Për Matin sigurisht më shumë kanë shkruar ata që s’janë Matjanë,sesa vetë Matjanët.
Pse ka ndodhur kjo?
-Matjanët vetë përvec vlerave të tyre të patjertësueshme i kanë ngritur vetes një “institucion” në hije ,”Instirucionin e gjykimit” të njerzëve të tij, e kryesisht atyre të suksesshëm, me kryeativitetin e tyre i kanë veshur me mosbesim. apo paragjykim.
Kjo jo pak i bëri Matjanët të pabesueshëm mes vetes,po jo vetëm,kjo i la ato dhe këtë krahinë me individë të spikatur në hije për vite me radhë.
Nëse një Matjan krijon një profil suksesi qoftë professional,qoftë artistik ,apo politik,menjehere mbi të do të shkarkohet një mllef i cuditshëm dhe i panevojshëm dilemash, diabolizmash, fillojnë dhe ia kujtojnë se si ka pasur gjyshin e stërgjyshin, ka qene” katunar” a jo, i ka shkitur këmba ndonjëhere kur ka qenë i vogël e të tjera e të tjera ,dhe harrojnë se në fund të fundit pa neglizhuar trashëgiminë suksesi është dimension personal, kur vjen ndershmërisht falë punës , shkollimit e përkushtimit personal ne gjithë kompleksitetin e tij njerzor e human.
Kjo nuk ndodh vec në Mat ,por këtu historikisht ka qënë dhe vazhdon të jetë më i spikatur, këtu po kthehet në institucion që historikisht këtë e kanë shfrytëzuar jo Matjanët .Ata dhe kur keto kane qene nga më mediokrit kanë bëre karierë në Mat ,falë dashakeqësise sonë pë njëri-tjetrin,cfarë i zuri dhe po i zë frymën një shoqërie të tërë që ka rënë dhe vazhdon të bie cdo ditë në kurthin e këtij mllefi për njëri- tjetrin.
Ne si të gjithë vijmë nga sistemi komunist ku barazia qe fallse,lufta e klasave na bëri dëmin më të madh, që po e vuajmë dhe sot e kësaj dite ,kjo na krijojë çekuilibra shoqëror, por edhe psiqik.
Pêrgjithësisht nder ne sundoi hipokrizia,meskiniteti,skuthllenku e ne rastin mê tê mirë komformizmi por që virtytet bazë njerzore dhe tradicionale na i dërrmoi rëndë. Një vend që vjen nga një mizerje e shpërndarë në mënyrë të barabartë e ka të vështirë të pranojë që pas 25 vitesh njerëzit nuk janë më të barabartë,kurrë s’kan qenë dhe s’do të jenë të tillë.
Njeriun e suksesshëm mund ta kesh zili po,por jo të shkarkosh mbi të bateri mllefi dhe kurrë mos mësosh ta pranosh suksesin e tjetrit.Kjo është e papranueshme. Që xhelozia dhe zilia janë ndjenja njerëzore kjo është e njohur që kur ka nisur jeta,por ky helm mllefi i sajuar e tejkalon këtê.
Njerëzit e suksesit janë gjithnjë modele në jetë dhe bota ka ecur përpara duke imituar ata. Unë nuk di që ndonjë njeri në jetë të dëshirojë të imitojë një njeri të dështuar dhe të ëndërrojë të bëhet si ai. Por di që shumë të dështuar nuk ja falin kollaj suksesin atyre që ecin përpara.
Kjo ndër ne êshtë bërê me e spikatur,ose është kthyer në pjesë të qenësisë së tonë, me të ushqejmë kafetë e mengjezit me të vetëgjykojme e për pasojë e vetëdënojmë .
Edhe pse njeriun e suksesshëm nuk e ndal dot ne bëjmë cdo gjë t’ia vështirisojmë suksesin atij dhe vetes si rrjedhojë.
Kjo ndodh cdo ditë përreth nesh .Sapo shikojmë që dikush është në vëmendje të njerzëve dhe fal punës ,përpjekjeve dhe përkushtimit dhe sakrificave të vet pa e ndihmuar askush mbi të do bien lum tymnajash e dyshimesh, konspiracionesh e hamendësimesh me një kolorit për ta pasur zili dhe legjendat.
-Po si?,
-Si mundet,?
Po jo,ju se njihni mirë atë?!!!!
Po kështu e ashtu gjëra pa pikë lidhje,vihet në punë gjithë anonimati i mundshëm,shkruhen pa fund letra anonime për X apo Y personazh ,sidomos kur ky personazh i perket politikës apo larg qoftë kur ky njeri i suksesshëm është grua…
a këtu ndaloni pak…!!!
O zot me cfarë i duhet të përballet,ku i kreh flokët,sa të gjatë apo të shkurtër e ka fustanin (që sju del kurrë tamam) ,kur u bë dhe kjo ,kush e mbështet, të përballet me lloj –lloj etiketimesh bajate me qesh dhe fëmijët…!
Si është e mundur që Matjanet ia zënë frymën apo ta vrasim suksesin me këtë “institucion mllefi “ për njeri tjetrin qe po i pengon të ecin përpara.
Më e keqja që në këtë mjergullnajë bien dhe intelektualët.
Për fat të mirë rinia është indiferente ndaj kësaj,ajo gjykon ndryshe ,as nuk denjon ta vrasë kohën me to, lusim zotin të vazhdojë kështu dhe ne mos ju bëhemi “ferra e mllefit nëpër këmbë” nëse duam që këtë vend ta cojmë përpara duhet mos e ngatërrojmë zilinë me mllefin .
Indiferentizmi dhe shpërfillja ndaj mllefit dhe “institucionit të gjykimit”është e vetmja rrugë nga e cila duhet medoemos të dalim ne Matjanët.
