Nga, Agron PREBIBAJ
Burrat elitarë të pas Luftës së dytë Botërore, ata të cilët jeta i shndërroi në sipermarrës të ndërtimit e misionar, sot përsonazhi im Sokol Met Meshi, pinjolli i familjes elitare, i cili kaperceu të gjitha etapat si intelektual e misionar i zoti.
Vërtetë kishim burra e personalitete të rrallë, të cilët me komunikimin njerëzor e qytetar me sipërmarrje të vullnetshme në shpirtin e frymën e njeriut, ky pasim i rrugës së mirësisë me punët e veprat e tyre të përditshme, pasimi nga individi i rrallë, me plotë vepra me mrekullinë e energjisë shpirtërore e intelektuale në shërbim të njeriut.
Edhe Jezusi në moshën 30 – vjeçare marangoz e nisi rrugën e mirësisë, fillimisht Ai gjatë rrugës mori dy peshkatarët që po zinin peshk, të cilët i futi në rrugën Tij për të peshkuar njerëzinë në rrugën e mirësisë derisa u bënë 12 apostuj, misioni tyre referencë e përjetshme për qytetërimin botëror, mision me vetëm tre vite punë për mirësi e bashkjetesë, pasi në moshën 33 vjeçare njeriu djallëzor e kryqëzoi.
Ky trajtim njerëzor i përket edhe qytetarit, intelektualit e misonarit Sokol Met Meshi, gjithë jetën në tij në shërbim të njeriut, të cilit dukej se Zoti ia mbush shpirtin me këtë frymë për njerëzinë; së pari qysh fëmijë në Lekbibaj nxiste më të mëdhenjtë të mësonin shkrim e këndim, mori përdore moshatarët e vet kudo duke i çuar në shkollë e duke ua predikue atë si dritaren e jetës.
Ai ma patjetër se gjatë rrugës ka patur ngarkesat e veta për shkollim profesional, fillimisht teknik pastaj një nga ixhinierët e zotë shqiptarë të cilën e konkretizoi me veprat e tij deri ato kombëtare.
Misionari i gjithanshem, në drejtimin e punëve për ndërtimin e vendit pas luftës së dytë botërore, gjithë jetën drejtues inxhinieri, drejtori që nga rrugët e kanalizimet, ujësjellsat në Tropojë, duke ju besuar si drejtues edhe rruga hekurudhore Tiranë-Durrës etj, e pastaj plot vepra kombëtare si drejtues.
Ing.Sokol Metës i ndalohet titulli “Hero i Punës Socialiste” nga udhëheqësi komunist Rito Marko pasi kryqëzohet si nipi shtëpisë Tush Bala Progni, porse nderohet me “Urdhrin e Skënderbeut”, ndërsa në vitet e demokracisë është nderuar nga Presidenti i Republikës me titullin “Mjeshter i Madh”, Bashkia Tropojë i jep titullin “Qytetar Nderi”, së fundi edhe rruga Lekbibaj gëzon emrin Sokol Met Meshi, e plot nderime të tjera.
Ndërsa në një kafe me Alfred Meshin, ai rrëfen me ndjenjë tri momente njerëzore me babain vet Sokolin:
“Së pari tregon Alfredi, – isha 16 vjeç pranë PTT në B.Curri, ndërsa babin e kisha drejtor, një burrë më drejtohet duke më pyetur, i kujt je more djalë; – unë ju përgjigja, jam i Sokol Metës, por zotnia vazhdoi duke më thënë, o sa vështirë e paske more djali i një burri të mirë e të madh “!
Së dyti Alfredi më tregon:
“Po më thoshte baba një herë, – se kurrë nuk u bamë burra, ishim 4 djem të Met Sokolit, e ngelëm vetëm duke na thirrur,- djemtë e Met Sokolit, por edhe mua prap po më thonë djali i Sokol Metës, me dëshirën për të më thënë burrë mua një ditë”!
Së treti, më thotë babi në një moment: ” Alfred, unë nuk po të lë pasuri të madhe, por po të lë pasurinë e madhe atë, derën e hapur në Nikaj-Mertur, Malësinë e Gjakovës, të Dukagjinit etj”! Ha ha ha ha ha ha
Pra, Sokol Meta, mbetet burrë madh elitar, si përcjellja e referëncës më të shkëlqyer për brezat.
(Në foto Sokol Meta, i biri Alfredi dhe nipi Albani)
