Nga Paulin MARKU
1.Njeriu dhe njerëzimi s’mund të jetojnë pa falje, pa dashuri, pa paqe,pa pajtim,sepse e keqja nuk mundet me të keqe ,por vetëm krijon urrejetje ,hakmarrje,gjak ,viktima dhe pasiguri për jetën.
2. Indiferentizmi, egoizmi,karrierizmi negativ, materializmi i tepërt, moskujdesi për të varfërit,dukuritë e shpifjes, përgojimit, paragjykimeve, përkrahjes dhe solidaritetit për të keqe, që fatkeqësisht janë gjithnjë në rritje nxisin çdo ditë e më shumë “vrasje, hakmarrje dhe gjakmarrje”.
3. Urrejtja është djallëzore, vdekjeprurëse, vrastare, vetëvrasje, vëllavrasje, ndërsa dashuria dhe falja janë hyjnore dhe frytdhënëse,sepse “kush e urren vëllanë e vet, gjendet në errësirë dhe ecën në errësirë”.
4. Njeriu i sotshëm, por sidomos ne shqiptarët, falim pak, vështirë, ,du ke u hakmarrë ,vrarë ,dhunuar njëri –tjetrin, cënuar familjen, pronën pa asnjë ndjenjë shpirtërore e njerëzore.
5. Elementi i parë është edukimi i dobët familjar, niveli i ulët personal, familjar dhe shoqëror, arbitrarizmi, ku individi vendos sipas bindjes, orientimit, përcaktimit, paragjykimit, për vetveten dhe për të tjerët .
6. Elementi i dytë është mungesa e sistemit të drejtësisë ,apo padrejtësitë e mëdhe nga drejtësia e kapur dhe e korruptuar, ku i forti ka gjithmonë të drejtë, ndërsa i dobëti, i pambrojturi, i pafajshmi gjithnjë e pëson dhe rrezikon.
7. Elementi i tretë është gara e egër për pushtet, punë, fitim, sukses me çdo kusht, ku njeriu nuk është më askush dhe asgjë, nëse nuk punon, nuk fiton, nuk ka sukses ,pushtet dhe para në krahasim me të tjerët.
8. Elementi i katërt është mungesa e besimit në Zot, i cili në vazhdimësi dhe në rite është falje, mëshirë, pajtim, përmirësim ,dhembëshuri , që ne të mësohemi dhe aftësohemi deri diku t’i përngjajmë atij, duke qenë të lumtur në falje ndaj të tjerëve.
9. Shqiptarët sot jetojmë nën ndikimin e individualizmit të tepruar, bajraktarizmit, vetëm si të them unë, çfarë thonë dhe si veprojnë të tjerët, pa pasur mundësi të jenë vetvetja, pa ndonjë orientim dhe përcaktim jetësor, duke kufizuar identitetin dhe personalitetin, orientimet, bindjet, përcaktimet, veprimet dhe jetën personale dhe familjare.
10. Falja tek ne akoma, fatkeqësisht trajtohet si dobësi, ndërsa hakmarrja dhe gjakmarrja si trimëri, si traditë e shenjtë shqiptare, si virtyt i pamohueshëm nga rrethi familjar dhe shoqëror, traditor, sipas parimit të pakuptimtë se,”gjaku nuk falet as nuk tretet kurrë”.
11. Me falje dhe pajtim ne më së miri ne i nderojmë viktimat e luftës, sepse gjaku i tyre na mundëson krjimin e ndjenjës së përbashkë të mbarë popullin tonë, si një familje e madhe, si në gëzime, ashtu edhe në pikëllime, para sfidave dhe rreziqeve që na presin në çdo hap të jetës.
Ata që falin janë “heronjtë e ditëve tona”, vertetuesit real se jeta është më e fortë se vdekja, falja më e qëndrueshme se urrejtja, dashuria dhe vëllazëria janë rruga e vetme e shpëtimit.
