Nga Sokol Gjoni:
Në një politikë të dominuar nga retorika e zbrazët dhe interesat klienteliste, figura si ajo e Eduart Ndocajt mbeten të rralla, por thellësisht të nevojshme. I njohur për stilin e tij unik dhe të drejtpërdrejtë, Ndocaj – “Kaubojsi” i Parlamentit Shqiptar – nuk ishte thjesht një personazh; ai ishte zëri i atyre që nuk kishin zë.
Ish-deputet i Kuvendit të Shqipërisë në vitet 2015-2017, Eduart Ndocaj u dallua për qëndrimet e tij të hapura kundër korrupsionit, padrejtësive sociale dhe arrogancës së pushtetit. Ai nuk pranoi të bëhej pjesë e lojës politike, duke zgjedhur të qëndrojë në anën e qytetarëve dhe të denoncojë me guxim devijimet e pushtetit nga interesat e popullit.
Por përtej politikës, Ndocaj është një histori suksesi. Një emigrant i thjeshtë që ndërtoi me punë dhe ndershmëri një biznes të konsoliduar në Milano, ku jeton prej më shumë se dy dekadash. Si familjar, ai është model i përkushtimit bashkëshortor dhe prindëror – një vlerë që i ka munguar shpesh klasës politike shqiptare.
Shqipërisë i duhen më shumë zëra si Eduart Ndocaj: të guximshëm, të ndershëm, që nuk e humbin identitetin përballë pushtetit dhe që mbrojnë me dinjitet interesat e qytetarëve. Ai ishte “kaubojsi” që sfidoi sistemin jo me fjalë boshe, por me shembullin e vet. Dhe sot, më shumë se kurrë, politika shqiptare ka nevojë për rikthimin e këtij zëri të pazakontë, por thelbësisht të domosdoshëm.
