Nga, Agron PREBIBAJ
Unë zotin Azgan Halkaj e kam njohur nga afer në vitin 1998-të, isha k/redaktor i demokristianëve, (kur Shqipëria kishte vetëm 4-tër gazeta), dhe i kam bërë intervistën e parë në fillim karrierën e tij politike si kryetar i PD-së Tropojë.
Asokohe ishte e shpartalluar PD kudo në Shqipri, ndërsa në Tropojë e më keq, askush nuk pranonte ta merrte drejtimin e kësaj partie, por në finale vëndosi ta merrte Azgan Haklaj, në kundershtim të plotë edhe me fisin e vet Haklaj, të cilët ishin antiBerishinet e vëndosur.
Në vitet “97 – 2000 në Tropojë si kudo, nuk mund të flisje si demokrat, ndërsa Azgani e ndezi frymën e garancinë për PD-në e krahu i Sali Berishës, madje u maskrua familjarisht së bashku me bashkëshorten, duke ju shkulur edhe thojtë Policia kriminale e Tiranës, u sollën si kafshë në shoqerimin e tyre për Tiranë, Azgani u burgos politikisht, por zoti e Berisha e kandidoi për deputet në Tropojë, kjo edhe detyrim politik por edhe si fituesi i mundëshem nga burgu.
Ashtu ndodhi, ai u bë deputet për kater vite 2001-2005, por jo vetëm që nuk u rizgjodh deputet por për 8 vite të PD-së në pushtet nuk jua afrua asnjë pushtet, madje deri i spostuar nga strukturat drejtuese, porse duhet theksuar edhe gjashtë atentatet ndaj tij për eliminim politik e fizik, por pasohet me aktin makbre e kriminal sulmi ndaj shtëpisë ku jetonte, ku mbeti e vrarë mësuesja-gazetare Shote Haklaj, ky akti kriminal i makinerisë shtetërore.
Ndërsa idealisti Haklaj, nuk mërzit as nuk u nxitua kunder partisë së vet as liderit të saj, përkundrazi ju sherbeu, duke i promovuar e ftuar në Festivalet e Sofrat e kulturës e muzikës shqiptare si President i Unionit Artistik të Kombit Shqipëtar, kjo sherbesa e njeriut me shpirtin e artistit dhe e askujt tjetër në shoqërinë e sotme.
Unë Azgan Haklajn e vlerësoj si burrë fjale e besnik, bashkëpunëtori më korrekt që kam njohur dhe e ruaj afrimitetin përjetësisht.
Kishim një ndarje, edhe deri në ftohje personale në qëndrimet me nonGratën Berisha, ku unë u rreshtova me gjykimin e arsytimin tim në krahun e Berishës, ndërsa miku im Haklaj- kundra, e cila krijoi një ftohje mes nesh, pasi edhe takimet mes nesh u bënë të rastësishme e jo aq miqësore.
Së fundi unë jam i bindur se Azgan Haklaj është demokrat ekselent, sherbëtori i madh për kombin, por shpirti i artistit e lejon të shperthejë në atë çfarë ai e konsideron të padrejtë.
