Denada Dapellari – ISA
Sot një ndër sfidat kryesore të fëmijëve me nevoja të veçanta është arsimimi. Kur flasim për arsimin në vendin tonë, mund të themi se shkolla shqiptare po përpiqet ta përmbushë misionin e saj.
Sfida e arsimit tonë të përgjithshëm publik ka treguar, dhe po vazhdon të tregojë shumë mangësi në intergrimin e fëmijëve me nevoja të veçanta.
Barra për arsimimin e fëmijëve me nevoja ndryshe, duhet të shpërndahet edhe në sistemin e arsimit të përgjithshëm publik, dhe mos t´i ngelet vetëm shkollave speciale.
Gjithëpërfshirja e fëmijëve me aftësi të kufizuara në sistemin arsimor mund dhe duhet të arrihet përmes hartimit, zbatimit dhe monitorimit të politikave në nivel qëndror dhe vendor.
Rol të rëndësishëm në përfshirjen e fëmijëve me nevoja të veçanta në arsimin e rregullt kanë edhe prindërit.
Andaj, secili prind duhet të dijë që të gjithë fëmijët me aftësi të kufizuar i gëzojnë të gjitha të drejtat si bashkëmoshatarët e tyre.
Po ashtu prindi duhet të jetë i vetëdijshëm se fëmija, edhe pse me nevoja të veçanta arsimore, ka të drejtë të patjetërsuar për tu arsimuar në shkollat ku mësojnë të gjithë.
E domosdoshme nga ana e prindit është që ta fuqizoj fëmijën se edhe ai e ka të drejtën për tu mbrojtur nga diskriminimi; të drejtën për të shprehur idetë e tij; dhe të drejtën që këto ide të merren në konsideratë.
Prindi është personi i parë, i cili duhet të mbrojë fëmijën në rast se mohohen të drejtat e tij, sepse në këtë mënyrë jo vetëm mund të arrihen të drejtat e fëmijëve, por fëmija merr shembull se si duhet kërkuar dhe mbrojtur të drejtat e tij kur të arrijë moshën madhore.
Prindi asnjëherë nuk duhet të ndihet fajtor apo të turpërohet për aftësinë e kufizuar të fëmijës së vet, sepse kjo reflektohet direkt tek fëmija dhe ndikon negativisht gjatë rritjes dhe zhvillimit të tij.
Në mbarëvajtjen e procesit mësimor të fëmijës me nevoja të veçanta arsimore rol themelor luan edhe komunikimi i rregullt dhe bashkëpunimi i shëndoshë i prindit me shkollën dhe anasjelltas.
Sinqeriteti i prindit ndaj mësimdhënësve ndikon pozitivisht në procesin mësimor të fëmijës.
Mosparaqitja e specifikave të fëmijës nga ana e prindit bën që fëmija të mos arrij aq sa ka mundësi.
Mirëpo edhe kujdesi i mësuesites në komunikimin e çdo ndryshimi të fëmijës tek prindi ndikon mjaft mirë dhe ndihmon në përcjelljen e progresit në përgjithsi të fëmijës por edhe në përcjelljen e ndonjë progresi në ndonjë fushë të veçantë që mund të jetë me perspektive për atë fëmijë.
Prindërit mund të informojnë mësimdhënësit për gjërat që ndodhin në shtëpi, të cilat mund të ndikojnë sjelljen e nxënësit siç janë sëmundjet serioze, lindja e një fëmije të ri në familje, ndryshim në ilaqet që i merr fëmija – e që janë informacione që mund ti ndihmojnë mësuesit.
Prindi duhet ta informoj mësimdhënësin për kontrollet dhe rekomandimet e dhëna nga mjekët, psikologët apo profesionistët tjerë që e kanë vlersuar fëmijën për të cilat nuk është i informuar mësimdhënësi.
Në pjesën e edukimit, mësuesit duhet ti ftojnë prindërit e fëmijëve me aftësi të kufizuara të shohin klasën, mjedisin, duhet ti informojnë ata rregullisht për përparimin e fëmijëve të tyre dhe të vendosin komunikim të rregullt.
