Burrë nuk bahesh veç pse e ke nji gru n’krevat, as burrninë nuk ta shton marrëdhanja me to.
Burrë bahesh e je kur respekti mbi grunë tande e dashnia për to, mposhtë çdo gja.
Je burrë je nëse grues tande i shkëlqejnë sytë prej lumturisë që ti ja ofron.
Jo, mos e quj vetën burrë nëse e dashura jote, ma shumë qanë se qeshë me ty,
Mos thuj jam burrë e jam i fortë, nëse karshi saj shet trimni.
Mos u kreno po e lëndove e ja mbushe sytë me lotë n’pikë t’natës
E as mos thuj unë jam burrë’ e baj çka du.
Burrë s’bahesh nëse e ki grushtin e fortë
As zani i naltë nuk t’ban burrë,
Ti je i dobët, e ma i dobët s’bahesh kurrë!
Mos u ndij i lumtur, po e bane nji gru tjetër me buzëqeshë, në vend të asaj,
As mos u ndij i plotësum,
Ti je flliqësirë, e ma flliqësirë nuk bahesh kurrë!
Në vend të saj, po i dërgove lule dikujt tjetër,
E po e bane dikan tjetër t’ndihet mirë,
Mos u kreno, turpërohu!
Kur ajo kërkon diçka, mos u mburr po s’ja plotësove kërkesat,
Mos e mbështet burrninë në nji veprim të tillë,
Egërsirë bahesh!
Po u turpërove me dal me njeriun e jetës tande, në nji drekë,
Po u turpërove, ta duash, ta respektosh, e ta vlerësosh,
E po ngurrove t’i tregosh gjithë botës se nuk ka diçka n’jetë ma t’rëndësishme se ajo,
Vdis ma mirë!
Doruntinë F. Ferati
