Nga Agron PREBIBAJ
Mjeshtëri i madh ose artisti Zef Beka, befason e mahnit me zërin e tij melodioz ,të kthjellët e të ëmbël me nuancë mahnitëse ritmesh të hovshme, kryesisht me këngën popullore shqitare.
Udhëtimi i Zef Bekës në muzikë ka nisur që në moshën 13-vjeçare, me një repertor mjaft të pasur e cilësor, i cili i këndon jetës, dashurisë, legjendës, epikës, historisë së pasur me gëzime e dhimbjet shqiptare, duke u vlersuar disa herë me çmime të para në festivale kombëtare, e me plot koncete recitale në Europë e Amerikë, po ashtu me vlersime maksimale me shkëlqimin e tij prej profesionisti.
Ai sot është këngëtari shqiptar i cili artikulon plotësisht të pastër muzikën e këngën shqipe, pa diskutim, mbetet mbreti i muzikës popullore e folkut shqiptar.
Unë do të veçoj vetëm një këngë -himn, kënga misionare e paqes: NDAL GJAKMARRJES, ajo mbetet një overturë e shpirtit njerëzor me tonalitete epike-dramatike që apelon me tekstin dhe zërin melodioz në përçimin e ndjesive të paqes e mirëkuptimit vëllazëror duke iu kundërvënë kërcënimit të së keqes që ka trysnuar shoqërinë tone në shekuj.
Zef Beka me këtë këngë ka parakaluar shoqatat e pajtimit të gjaqeve, simpoziumet e mbeshtetura edhe nga instuticionet e shtetërore kundër ligjeve të veta me paratë e shpenzuara ndaj vetgjyqsisë shqiptare. Sot Zef Beka vëndoset në krye të këngëtarëve të muzikës sonë shqiptare. Ai është krenaria e artit shqiptar e vendosur nën zërin bilbil të artistit të pashterrshëm. Zëri i tij melodioz, sa lirik aq epik, përcjell intonacione dhe ritme me forcën e ujëvarave të bjeshkëve, butësunë e oshëtimën e orteqeve, por edhe të flladit dhe të ëmbëlson me aromën e luleve të livadheve e rudinave bjeshkore.
