Nga Shpëtim Axhami, kryetar i PLL
Vendi ynë, Shqiperia po zbrazet çdo ditë e më tepër, duke shkaktuar një dramë kombëtare, me plakje të popullësisë, me banga bosh në shkolla e për rrjedhojë me toka djerrë e pa krahë pune.
Shqipētarët vazhdojnë të largohen,
Qeveria Rama me gënjeshtrat, paaftësinë dhe pamundësinë që u ofroi qytetarëve, e quan largimin nga Shqipëria si alternativën kryesore për të jetuar normalisht më mirë.
Me mijra largohen ne rrugë të ndryshme, pa statistika, e kjo duket vetëm atëherë, kur e shikon se gjendesh i rrethuar në cdo ambient nga askushi dhe nga zbrazëtia.
Përveç të larguarve pa statistika, me mijra
të tjerë po largohen duke kërkuar azil në vendet e tjera të BE.
Vetëm në vitin 2019 azilkërkuesit shqiptarë kanë qënë 20.500, një shifër dy herë me e lartë se shuma e azilkërkuesve nga të gjitha vendet e tjera.
Sipas EUROSTAT, nga viti 2014 në vitin 2019, 173.785 shqiptarë kanë kërkuar azil në BE!
Gjithsej vetëm katërvjeçarin e fundit, sipas perllogaritjeve, në total janë larguar rreth 420 mijë qytetarë shqiptarë.
Arsyet, pse kemi keto shifra azilkërkuesish dhe të larguarish në tërësi dihen, pasiguri, papunësi, varferi, mungesë e drejtësisë dhe e shërbimi institucional, korrupsion e për rrjedhojë ekonomi e dobet e humbje shprese.
Eshtë e kuptueshme se shteti ka braktisur këdo para detyrave që ka ai për qytetarëve e vet, qeveria ka braktisur në veçanti rininë dhe stimulimin e familjeve e reja te krijuara prej tyre.
Çdo qeveri, duhet të ketë politika të posaçme për të krijuar hapsira punësimi për të rinjtë, gjithashtu eshtë tepër e domosdoshme, që qeveria, për çdo familje të re, të krijojë mundësira dhe lehtësira për një jetë normale.
Qeveria Rama, ka vërtetuar tashmë se me politikat e saj ka dështuar, e per rrjedhojë rreth 40% e të aftëve për punë, sot kërkojnë dhe kanë dëshirë te largohen.
Kërkohet ndryshimi i këtij realiteti, ndryshim i cili fillon nga vetë ne, duke u bërë aktiv dhe faktorë në largimin e kësaj lloj qeverie për të mos u larguar ne, e vendi të ngelet i banuar vetēm nga prindërit tanë, por pa përkujdesjen detyruese tonën.
Duhet të jemi të vendosur, këmbëngulës dhe të kujdesshëm në përzgjedhje alternativash shpresëdhënëse për ndryshim dhe zhvillim.
Nuk ka më vend dhe është e pakuptimtë të vazhdojmë kokëulur dhe fanatik ndaj së keqes dhe në shërbim qorrazi të atyre që e kanë shkaktuar këtë te keqe (hemoragji kombetare)
Momenti i duhur, pavarësisht me një lodhje të tejzgjatur dhe stres të gjithanshëm po vjen, ne, çdo qytetarë, duhet të ndëshkojmë ato që na kanë ndeshkuar vetëm e vetēm për tu bërë pashallarët tanë.
Kombi ynë dhe vetë shqipëtarët janë vital, prandaj do të dijnë të i dalin zot vetes e për të i dhënë fund kësaj drame kombëtare.
