Nga Elona CASLLI
Z. Haxhiu në udhëzimet e shumta që lëshoni kundrejt marrëdhënies mes Kosovës dhe Serbisë, bie në sy fakti, që gjithmonë detyrat fillojnë me Kosovën.
Kosova gjithmonë duhet të bëjë gjithçka. Kjo dukuri nuk vihet re vetëm tek ju, por edhe tek shumë udhëzues të tjerë kombëtarë dhe ndërkombëtarë.
Është aq i dukshëm si fakt, sa e ke të vështirë të dallosh nëse gjenocidin e ka kryer Kosova apo Serbia.
Në udhëzimin që keni lëshuar së fundmi, zoti Haxhiu, këshilloni që Kosova në një marrëveshje hipotetike me Serbinë, duhet të përfshijë edhe faljen e krimeve të luftës, pasi sipas jush kanë kaluar dy dekada dhe nuk ka më se kush të dënohet.
Zoti Haxhiu që të ketë falje, fillimisht duhet të ketë pendestarë.
Serbia nuk duket se ka shfaqur ndonjë pendesë mbi gjenocidin e kryer në Kosovë.
Dhe ndoshta është e udhës të kujtojmë që gjenocidi nuk është një vonesë në takim, por është synim i kthjellët për shfarrosjen e një popullsie të caktuar.
Me kalimin e viteve zoti Haxhiu, nuk ulet numri i kufomave dhe nuk mbushet boshllëku që kanë lënë në familjet përkatëse.
Ndaj, edhe pse ju numëroni dy dekada nga ky gjenocid,numri i viktimave mbetet po ai dhe dëmi shpirtëror, moral dhe psikologjik mbetet po ai.
Që Kosova të falë duhet të ketë pendesë.
Falja pa pendesë është vrasje e dytë për viktimat e gjenocidit.
Pendesa është një proces i gjatë që duhet të fillojë me hapin fillestar nga ana e Serbisë -Njohjen e Kosovës si shtet.
Post Scriptum- Kalimi i viteve nuk e zhbën gjenocidin. Përkundrazi e thellon akoma më shumë nevojën e gjykimit të tij.
