Protesta është reagim ndaj një ngjarjeje, fenomeni apo pakënaqësie të krijuar dhe shfaqet përmes fjalimeve apo tubimeve të mëdha. Protestat mund të marrin forma të ndryshme, nga deklaratat individuale në demonstrata masive. Me lindjen e demokracisë, por jo vetëm, lindi edhe kjo e drejtë, si shprehje e qartë e lirisë së gjithësecilit për të thënë hapur pakënaqësitë dhe si një formë e së drejtës për të kërkuar atë që i takon, për të kundërshtuar diçka që i duket e padrejtë, por edhe, për të dalë kundër shkeljeve.
Ndryshimet më të mëdha në histori, kanë ndodhur si pasojë dhe falë protestave. Edhe luftërat e zhvilluara në gjithë harkun kohor, në vetvete, janë protesta. Ajo që i dallon, është shkalla e pakënaqësisë. Edhe lufta civile, protestë është. Thellë-thellë, ajo çfarë i dallon është vetëm emërtimi. Shumica, luftë quajnë vetëm ato ngjarje që shoqërohen me beteja, armë, vrasje, apo edhe rënie heronjsh.
Jo…. Nuk është ashtu…
A e dini se, që nga viti 1997, vetëm 6 vjet pas themelimit të demokracisë, Shqipëria vazhdoi nën një kohë lufte?!… Sikurse vazhdon akoma… Luftë brenda llojit… Luftë civile…
Por, s’ka gjë më të keqe sesa një luftë e tillë…
Është një luftë më shkatërruese sesa ajo e fushëbetejave, ku armiku ishte i huaji…. Sot nuk luftohet më kundër tyre… porse vëllai kundër vëllait… Një luftë e tillë ka krijuar përçarje, mosbesim dhe betejë për karrige…
Ja çfarë na vret ne çdo ditë, dhe ja çfarë na ka lënë ‘vend-numëro’….
Ndonëse kritikat ndaj brezit politik që na përfaqëson, nuk kanë munguar kurrë, sërish, karriget mbahen ngrohtë po nga ata.
Krijimi prej tyre i një mendësie shpërlarëse truri, vazhdon t’i mbajë po aty… Ndoshta edhe pse, përsa kohë nuk kanë alternative, e kanë akoma më të lehtë.
Edhe dje shqiptarët dolën në shesh… luftuan me mjete demokratike, të përkthyera në pakëz dhunë, të justifikuar nga dhuna e madhe që po ushtrohet ndaj tyre. Edhe studentët dolën para dy muajsh… pushtuan sheshet… dhe u shuan… Edhe banorët e astirit dolën para tre muajsh, dhe u pakësuan…. edhe artistët dolën para një viti, gjysma u blenë dhe s’dolën më…
Edhe kuksianët dogjën e u revoltuan, por taksa u vu dhe u shuan pastaj…
Këtu, gjithçka nis dhe nuk zgjat…. Ajo ose ngelet ne vend, ose harrohet… Jam dakord, asgjë nuk zgjat përgjithmonë… por se s’bën, ajo gjë, duhet të lërë gjurmë… Dakordësohem edhe se gjithçka ka ndodhur ka lënë gjurmë, por më besoni se gjurmët përkthehen ose në lajme portalesh, ose në imazhe google-i. Ndërsa me rezultat, asnjë…
… Bëra gjithë këtë parashtrim, sepse thashë në fillim se prej 21 vitesh, së paku, Shqipëria është në luftë… Betejë mes politikanëve dhe partive të tyre… Populli vuan ende luftën e pushteteve… më e degjeneruara në kohët që jetojmë… Them e degjeneruar sepse lufta për karrige do të thotë ‘mosplasje’ ndaj njerezve, ndaj detyrimeve që kanë të zgjedhurit.
Kjo luftë e turpshme, do vazhdojë të zgjasë përsa kohë njerëzit blihen… shiten… sipas interesave… shpeshherë, edhe të detyruar nga soje rrethanash… Ngrihen kur iua do liderëve dhe shuhen po kur iua do atyre…
Një popull i blerë, shitet kollaj… Është si puna e tregtisë…
