Ajo që u quajt “Dhjetori i dytë ” ishte një përpjekje me shpirt e rinisë shqiptare për të thyer zinxhirët e robërimit . Nisi si diçka e pastër , e ushqyer nga pakënaqësia e studentëve ndaj sistemit, ndaj kushteve të mjerushme në konvikte e auditore, nga pagesat super të larta ,por ku jemi sot ?!
Pavarsisht përpjekjeve për ta mbajtur me thonj e shpirt kauzën tonë,ajo është si një pëlhurë e hollë që po na rrëshqet nga duart pak nga pak… Jo vetëm ne por e gjithë shoqëria është në qorrësokak pa zgjidhje, me dilemën e madhe: ç’po ndodh në këtë vend?
U gjendem në rrugë të shumtë në numër dhe ju na i ngrohët zemrat me like e fjalë inkurajuese në facebook. Na pate duke u pakësuar , na kritikuat . Na u kthyet kundër, na shenjestruat, na etiketuat me epitete të ndryshme. Nuk e kuptuat propagandën as presionin që u drejtua nga ne. Nuk e patë se ne ishim të paushqyer, në të ftohtë nën presion nga të gjitha anët.
Na latë në mëshirën e fatit… si zogj në mes të stuhisë. Sot na shikoni nga larg me një sy kritik se nuk zgjodhet kurr të ishit me ne në brëndësi, por thjeshtë na bëni gjyqin nga rehatia e divanit pran sobës me dru dhe një çaj të ngrohtë. Shoqeri nuk dështuam ne , dështuat ju!
Mbase nuk na rritët luftarak sa duhet ose mbase vetëm zgjodhët të ishit vetëm spektator e analistë studiosh televizive me skenar të deleguar, me prapaskena të skenuara nga derigjenti që ju i bindeni në heshtje. Kjo ishte vetëm një betej , lufta nuk ka mbaruar!
Sot zgjedhim të qendrojmë me kokën lartë, ne e bëmë pjesën tonë , po ju çfarë do bëni? Koha të bëni hesapet me vetën tuaj, të shiheni në pasqyrë, të bashkëbisedoni me vetën tuaj, të bëni hesapin me ndërgjegjen tuaj. Të lani gishtin që keni drejtuar nga ne!
Hajdeni t’i mbushim sheshët, kjo është oferta jonë!
