LETRA/ Ish-deputeti Ndocaj i kërkon Presidentit italian njohjen e kontributeve të derdhura të emigrantëve shqiptarë: Nuk mund të presim më që burokracitë të na përjashtojnë nga detyrat dhe të drejtat

Ish-deputeti Eduart Ndocaj, me një aktivtet prej afro 25 vitesh në itali, ku tashmë është afirmuar si një potencial i njohur në fushën e ndërtimeve, duke dëshmuar zotësinë e tij menaxheriale, i ka drejtuar një letër Presidentit të Italisë, përmes së cilës i kërkon ndikimin e tij në nënshkrimin e marrëveshjes me Shqipërinë, për njohjen e kontributeve të punëtorëve shqiptarë në vendin fqinj.

Ndocaj, me këtë lëvizje, po jep një kontribut të madh, cka politika shqiptare prej shumë vitesh nuk ia ka dalë. Prej 3 dekadash, qindra e mijëra shqiptarë jetojnë e punojnë në Itali, ku pjesa më e madhe e tyre, ndonëse punojnë e jetojnë prej shumë vitesh, ende nuk ka një marrëveshje mes dy vendeve për njohjen e kontributeve të tyre, duke shënuar kështu një handikap në marrëdhëniet dypalëshe.

Presidentit të Republikës Italiane
Z. Sergio Mattarella
Lënda: KONVENTA BILATERALE PER NJOHJEN E KONTRIBUTEVE TE PUNETOREVE TE SHQIPERISE NE ITALI
I nderuar Z. President!
Kanë kaluar 28 vjet që kur Italia hapi dyert për të mirëpritur mijëra shqiptarë të arratisur nga mjerimi dhe lufta. Gjatë këtyre viteve, Komuniteti Shqiptar, i dyti për nga numri i të huajve në Itali, është përpjekur të jetë i denjë për mirëseardhjen dhe ka punuar gjithmonë shumë për të arritur atje ku është sot.
Bashkëqytetarët tanë bënë çmos për të shprehur mirënjohjen e tyre.
Ne jemi integruar mirë në shoqërinë italiane dhe shumë prej nesh janë bërë edhe qytetarë italianë.
Qytetarët shqiptarë po ndërtojnë të ardhmen e tyre në Itali dhe atë të fëmijëve të tyre, duke punuar këtu për gati 30 vjet, veçanërisht në ndërtim dhe bujqësi
Ka 32,000 kompani që u përkasin bashkëqytetarëve tanë të cilët përfaqësojnë rreth 9% të sipërmarrësve jo-BE.
Nga ana tjetër, Shqipëria ka mirëpritur gjithashtu mijëra të moshuar që kanë zgjedhur vendin tonë për të kaluar vitet më të mira të jetës së tyre. Ka më shumë se 2500 kompani italiane në Shqipëri.
Këto shifra nuk janë asgjë më shumë se demonstrimi se lidhja shekullore midis dy vendeve tona ka qenë gjithnjë e konsoliduar.
Fatkeqësisht, kanë kaluar shumë vite dhe ata të rinj të djeshëm janë sot në moshën e pensionit dhe shumë prej tyre janë të përjashtuar nga e drejta ndërkombëtare për njohjen e kontributeve të pensionit.
Kanë kaluar shumë vite dhe në të dy vendet qeveritë dhe partitë e ndryshme vetëm kanë premtuar.
Për më shumë se 30 vjet që Italia nuk ka nënshkruar këto marrëveshje, edhe nëse numri i emigrantëve është gjithmonë në rritje. Mbase të drejtat e njeriut konsiderohen të jenë njëkahëshe dhe bëhen vetëm atje ku ka një numër të konsideruar të punëtorëve italianë?
Ne kemi pritur për qeveritë tona për 30 vjet, por fatkeqësisht jemi akoma këtu.
Ne jemi kaq shumë njerëz të ndershëm saqë nuk mund të presim më që burokracitë të na përjashtojnë nga detyrat dhe të drejtat.
Fëmijët dhe nipërit tanë tani janë gjithashtu një pjesë aktive e politikës italiane.
Ne jemi shumë duke kërkuar për të. Sot ne jemi më të bashkuar se kurrë. Qeveria shqiptare na ka premtuar se ata po bëjnë çmos për të nënshkruar këtë marrëveshje me ju.
Tani I nderuar Z. President, ju mbetet juve që të riktheni besimin tuaj, varet nga ju me marrëveshjen tuaj që ta mbani gjithmonë Italinë të parën në listën për të drejtat e njeriut dhe të punës.
Ne kemi besim se ju do të bëni atë që të tjerët nuk e kanë bërë.
Ne jemi të sigurt, i dashur President, se do të jeni në gjendje të mbani premtimet tuaja (këtu dua të them si Renzi ashtu edhe Senatori Tommaso Nannicini, i cili me ndryshimin G / 981/73/5 në buxhetin e Shkurtit 2019 angazhoi Qeverinë e mëparshme për aktivizimin e një Konvente dypalëshe me Shqipërinë).
SEKRETAR I PERGJITHSHEM ADK.
🇦🇱🇮🇹ONO, EDUART NDOCAJ🇦🇱🇮🇹

Al Presidente della Repubblica Italiana
Sig. Sergio Mattarella
Oggetto: CONVENZIONE BILATERALE PER IL RICONOSCIMENTO DEI CONTRIBUTI LAVORATIVI DEGLI ALBANESI IN ITALIA E VICEVERSA.
Egregio Signor Presidente!
Sono passati 28 anni da quando Italia aprì le porte per accogliere migliaia albanesi scapati dalla miseria e guerra. Durante questi anni la Comunità Albanese, seconda per numero di presenze dei stranieri in Italia, ha cercato di essere degna dell’accoglienza e ha sempre lavorato sodo per arrivare dov’è oggi.
I nostri concittadini hanno dato il massimo per esprimere la loro gratitudine.
Noi siamo ben integrati nella società italiana e molti di noi sono diventati anche cittadini italiani.
I cittadini albanesi stanno costruendo in Italia il proprio futuro e quello dei propri figli, lavorando qui da quasi 30 anni, soprattutto in edilizia e in agricoltura
Sono 32.000 imprese appartenenti ai nostri concittadini che rappresentano circa 9% degli imprenditori non comunitari.
Dall’altra parte anche Albania ha ben accolto migliaia persone della terza età che hanno scelto nostro paese per passare i miglior anni della loro vita. Ci sono più di 2500 imprese italiane in Albania.
Queste cifre non sono nient’altro che la dimostrazione che il legame secolare tra nostri due paesi si è sempre consolidato.
Purtroppo son passati tanti anni e quei giovani di ieri oggi sono in età pensionabile e molti di loro sono esclusi dal diritto internazionale per il riconoscimento dei contributi pensionistici.
Sono passati tanti anni e nei due paesi vari governi e partiti hanno solo promesso.
Da più di 30 anni che Italia non firma questi accordi, anche se il numero degli emigranti è sempre in aumento. Forse i diritti umani vengono considerati a senso unico, e si fanno solo dove c’è un numero considerato di lavoratori Italiani?
Da 30 anni che noi aspettiamo i nostri governi ma purtroppo siamo ancora qua.
Noi siamo tante persone oneste che non possiamo più aspettare che le burocrazie ci escludono dai doveri e diritti.
I nostri figli e i nostri nipoti oggi sono parte attiva anche della politica italiana.
Noi siamo in tanti a cercarlo. Oggi siamo più uniti che mai. Il governo albanese ci ha promesso che stanno facendo il massimo per firmare questo accordo con voi.
Adesso Caro Signor Presidente, tocca a Lei restituirci la fiducia, tocca a Lei con il vostro accordo in merito di tenere sempre Italia la Prima della Lista per i diritti umani e lavorativi.
Noi abbiamo fiducia che Lei farà quello che gli altri non hanno fatto .
Noi abbiamo fiducia caro Presidente che Lei saprà tenere le promesse (qui intendo sia Renzi che Senatore Tommaso Nannicini, che con l’emendamento G/981/73/5 alla finanziaria del febbraio 2019 ha impegnato il precedente Governo all’attivazione di una Convenzione bilaterale con l’Albania).
SEKRETARIO NAZIONALE ADK.
🇦🇱🇮🇹ONO, EDUART NDOCAJ🇦🇱🇮🇹