Vendi im nuk është buzë detit
Lumin pa anije pështjell te këmbët
Gurët e shtëpisë së thyer kam atje
Gjyshërit që pushojnë ullinjve,
te rrënjët
Atje është Itaka ime moderne, me themele antike
Guri, rrjedh musht malli, nga çdo degë
Në Mallakastrën e egër dhe sojnike
Si mol i zbrazur gjelbëron një breg
E kam mundur Odisen
Në udhëtimin që zgjat mbi 10 vjet
Edhe pse miljet e mija mbeten tokësore
Më mjafton mendimi se ajo pret
Pret
Rruga drejt saj nuk ka ciklopë
Circeja ka ngrirë në një ishull resh
Oh, dashuria ime nuk është Penelopë
As ka shtiza për mëndafshe, qep e shqep
Jo, ajo barkun hap e ullinj mbjellë
Kohë, më duhet të gjejë, sado pak
Kockat e gjyshërve kristalizuar si magnet
Që kanë fuqi tërheqëse më tepër se çdo Itakë.
