Fjalimi i i parĂ« i Ahmet Zogut si Mbret!đŠđ±
1 Shtator 1928.
Dalshim faqebardhë para historisë.
Sot po ju drejtohem si shok, bashkĂ«punĂ«tor tĂ« idealit tĂ« pĂ«rbashkĂ«t. NĂ«se nĂ« fjalimin tim nuk do tĂ« gjeni fjalĂ«t e nalta tĂ« krenave tĂ« ndershĂ«m tĂ« stolisur me KunorĂ«, tĂ« mos çuditeni. Se unĂ« shoh nĂ« KryesinĂ« e Shtetit Shqiptar, nĂ« cilindo titull qoftĂ«, shembĂ«lltyrĂ«n besnike tĂ« popullit dhe shĂ«rbyesin e palodhur tĂ« Atdheut. Sot, nĂ« minutĂ«n kur ngarkohem me detyrĂ«n e rĂ«ndĂ« dhe tĂ« naltĂ« tĂ« shtetit, prej vullnetit e dĂ«shirĂ«s sĂ« popullit tĂ« shfaqur me vendimin e ndĂ«rgjegjes Suej, do tĂ« veproj duke marrĂ« parasysh pĂ«rgjegjĂ«sinĂ« morale, tĂ« cilĂ«n herĂ«t a vonĂ« di ta çmojĂ« populli shqiptar, pĂ«r lartĂ«simin e vendit….. Bota e ka marrĂ« vesh se po tĂ« lihen tĂ« qetĂ« edhe bijtĂ« e ShqipĂ«risĂ«, mund tĂ« krijojnĂ« njĂ« shtet. Mbas sotit detyrĂ«n e kemi mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«, se duhet t’ i tregojmĂ« botĂ«s se edhe shqiptari, si çdo popull i qytetĂ«ruar, mund ta marrĂ« kulturĂ«n, e cila Ă«shtĂ« pasuria e tĂ« gjithĂ«ve dhe ideali i botĂ«s mbarĂ«. VetĂ«m nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ«, duke i siguruar vendit tonĂ« njĂ« tĂ« ardhme tĂ« lirĂ«, mund tĂ« paguajmĂ« njĂ« detyrĂ« historike. NĂ« regjimin e ri ShqipĂ«ria ka pĂ«r tĂ« qenĂ« njĂ« faktor paqĂ«sor nĂ« Ballkan. Relacionet qĂ« ekzistojnĂ« sot me shtetet fqinje e dashamirĂ«se, shpresojmĂ« se do t’i forcojmĂ« edhe mĂ« tepĂ«r. UnĂ«, bashkĂ« me ju shokĂ« tĂ« mi, jo vetĂ«m qĂ« do tĂ« mbrojmĂ« tĂ« drejtat kombĂ«tare, por edhe kur tĂ« jetĂ« nevoja, me ju bashkĂ« do ta shtyjmĂ« popullin trim shqiptar pĂ«r t’ia arritur qĂ«llimit tĂ« lartĂ«, atĂ« ideal qĂ« na ka falur natyra e na i ka shĂ«nuar historia, duke lartĂ«suar vendin nĂ« sheshin e qytetĂ«ruar. Si tĂ« mbaroni detyrĂ«n e shenjtĂ«, tĂ« ktheheni nĂ« vendet tueja e t’i thoni popullit Sovran se Prijsi i tij e sheh veten si çdo shqiptar. Me sa shpejtĂ«si dhe entuziazĂ«m e keni vĂ«nĂ« nĂ« Fronin e Gjergj Kastriotit, aq me shpejtĂ«si e kĂ«naqĂ«si keni pĂ«r ta gjetur gjithmonĂ« gati pĂ«r t’i sakrifikuar tĂ« gjitha, nĂ«se Ă«shtĂ« nevoja, edhe jetĂ«n mbas dĂ«shirĂ«s tĂ« tij dhe pĂ«r tĂ« mirĂ«n e vendit.
Zotninj, dalshim faqebardhë para historisë!
