Nga Gjon Keka
A nuk ishte drita e tij ajo që ndriçoi kombin tonë arbëror dhe turpëroi armiqtë e paragjykuesit e të gjitha llojeve?
A nuk ishte guximi i tij që e ushqeu ushtrinë e tij të vogël arbërore duke e bërë atë një ushtri të pakapërcyeshme?
A nuk ishte arti dhe strategjia e tij e luftës,i cili e dëboi armikun të shumtë për nga numri?
A nuk ishte vetë ai si burrë-shteti që me gjithë vështirësitë,varfërinë dhe mjetet e pakëta e ndërtoi dhe unifikojë Shtetin e Arbërit duke e bërë atë pishtar të lirisë jo vetëm të vendit të tij ,por edhe të gjithë Europës?
A nuk ishte ai që e pranoi çdo të madh e të vogël që donte t’i bëhej mik atij dhe i cili vendosi marrëdhëniet e tij shtetërore,realizojë traktatet dhe aleancat e tij?
A nuk ishte ai gjenerali më i madhë i të gjitha kohërave,saqë gjeneralët e shumë popujve e kombeve morën planet e tij nga shpirti i tij i artit luftarak, mbretërit e princat e shteteve të ndryshme morën nga arti i tij i qeverisjes?
A nuk ishte ai e mira e atdheut tonë dhe sot nderi i kombit tonë?
Nga kjo mund të thuhet se,nëse ka ekzistuar ndonjëherë një Shtet që kishte një plan thellësisht të menduar, të lidhur kudo me veten e tij, i llogaritur për efektin më të lartë të mundshëm ; ai ishte Shteti i Arbërit në krye me Mbretin e tij Gjergj Kastrioti.
Kjo është mënyra e vetme si një pasardhësi i tij për ta lavdëruar Mbretin tonë Arbëror europian me të cilin Providenca na ka bekuar.
