Ne të gjithë ëndërrojmë, por pse shpesh është kaq e vështirë për të kujtuar ëndrrat? Pse disa prej nesh kujtojnë saktësisht ëndrrat që kanë parë, ndërsa të tjerët nuk mund të kujtojnë pothuajse asgjë? Përgjigja qëndron në funksionalitetin e trurit tonë, i cili nganjëherë regjistron ëndrrat në mënyrë të përkryer, ndërsa herë të tjera nuk lë gjurmë në kujtesën tonë.
Një studim i kryer në bashkëpunim nga një grup hulumtuesish italianë nga Universiteti “La Sapienza” i Romës, L’Aquila dhe Bolonjës, identifikoi shkaqet e kujtesës së ëndrrave pas zgjimit në frekuencën e oscilimeve elektrike të korteksit tonë cerebral gjatë fazës Rem të gjumë. Në mënyrë që personi të kujtojë atë që ai ka ëndërruar, luhatjet duhet të jenë të pranishme në zonat e ballit të mesëm me një frekuencë midis 5 dhe 7 Hz.
Profesori i Giannantonio, psikiatër i Universitetit “Gabriele D’Annunzio” i Chieti beson se ne nuk i mbajmë mend ëndrrat, sepse: “Mos pasur kujtim të ëndrrës nuk do të thotë të mos ëndërrosh. Kushdo që nuk i mban mend imazhet e ëndrrave është viktimë e një procesi serioz të ngrirjes së energjisë së thellë emocionale, shkurt, ai ka një jetë të brendshme interaktive shumë të frenuar … “.
Ka disa situata në jetën tonë të përditshme që mund të kenë efekte negative në kujtesën e ëndrrës: një jetë plot tension, ankth ose stres, një partner me të cilin nuk jemi të kënaqur, janë vetëm disa shembuj
